Porównanie profesjonalnych programów i urządzeń do edycji wideo

Od blisko dziesięciu lat mamy wprowadzony do powszechnego użytku format DV. Umożliwia on cyfrową rejestrację obrazu wideo, a następnie jego bezstratny montaż. Ale to dopiero ostatnie lata ukazują pełne możliwości oraz zalety formatu DV, choć powoli zaczynają się również pojawiać następcy w postaci formatów HD.

Od blisko dziesięciu lat mamy wprowadzony do powszechnego użytku format DV. Umożliwia on cyfrową rejestrację obrazu wideo, a następnie jego bezstratny montaż. Ale to dopiero ostatnie lata ukazują pełne możliwości oraz zalety formatu DV, choć powoli zaczynają się również pojawiać następcy w postaci formatów HD.

W chwili opracowywania i wprowadzania formatu DV, czyli w połowie lat 90. zarówno oprogramowanie, jak i sprzęt komputerowy nie były wystarczająco przygotowane do pełnego skorzystania z możliwości, jakie niosła nowa technologia cyfrowa. Główną barierą były zbyt małe moce obliczeniowe dostępnych w tamtych czasach komputerów oraz wolne i mało pojemne twarde dyski.

Równie nieciekawie wyglądała kwestia oprogramowania. Były to czasy, kiedy dopiero co pojawił się niewystarczająco przygotowany do edycji wideo system Windows 95, który i tak po topornym Windowsie 3.1 był znacznym skokiem jakościowym. Różnice w możliwościach pierwszych kart do edycji wideo wykorzystujących sprzętowe kodeki, w porównaniu z obecnymi wykorzystującymi programowe kodeki, są ogromne.

Od jakiegoś czasu główni producenci systemów do montażu nieliniowego podzielili się na dwie grupy. Pierwsza z nich nadal buduje swoje systemy w oparciu i w dużej zależności od sprzętu, natomiast druga rozwija i kładzie nacisk głównie na wykorzystanie możliwości oprogramowania jedynie w minimalnym stopniu zależnym od sprzętu. Rozwiązania takie mają zarówno swoje wady, jak i zalety.

Jednak z całą pewnością rozwiązania sprzętowe wcześniej czy później staną się przysłowiową ślepą uliczką. Dowodem może być kodowanie materiału wideo do formatu MPEG-2. Jeszcze do niedawna największym osiągnięciem było sprzętowe kodowanie w czasie rzeczywistym, czyli trwającym dokładnie tyle, ile trwa kodowany materiał. Obecnie z odpowiednio wydajnym komputerem oraz zoptymalizowanym dobrym programowym kodekiem MPEG można osiągnąć czas często krótszy od czasu rzeczywistego, np. 0,5 x RT.

Takie są, niestety, obecnie realia i bardziej będzie teraz rozważana kwestia, czy dalej przyśpieszać, czy lepiej podnosić jakość.

Rozwiązania programowe wykorzystujące standard kontrolera FireWire z powodzeniem mogą być stosowane w laptopach, co pozwala na stworzenie warunków montażu możliwego do przeprowadzenia jeszcze w terenie, poza studiem. Są z tego najbardziej usatysfakcjonowane stacje telewizyjne, które rywalizują o jak najszybsze przekazanie widzom gotowej, przetworzonej informacji. Ponieważ możliwości transferu danych, jakie ma interfejs FireWire, wykraczają daleko ponad 25 Mbits/s przewidziane dla formatu DV, znalazł on również zastosowanie do transferowania danych w bardziej zaawansowanych formatach, np. DVCPRO HD. Rozwiązanie takie zastosowane m.in. w Final Cut Pro HD pozwala znacznie obniżyć koszt budowy systemów przeznaczonych do montażu materiałów HD.

Przyszłość edycji wideo będzie zapewne związana z telewizją wysokiej rozdzielczości. W Europie telewizja HDTV jest dopiero w bardzo wczesnej fazie prób. Dla odmiany znacznie lepiej sytuacja przedstawia się w USA i Japonii, gdzie już pojawiły się na stałe kanały, nadające programy realizowane w tym formacie. Tak więc w naturalny sposób będzie się zwiększać zapotrzebowanie zarówno na sprzęt do rejestracji, jak i edycji materiałów w wysokiej rozdzielczości. Do niedawna dla wielu rozważania o powszechnym wykorzystaniu formatów HD były traktowane jak wróżby, a jednak pierwsze kamery pracujące w formacie HDV są już dostępne. W zeszłym roku JVC zaprezentowała dwa modele: HD1 i HD10. Są to kamery pracujące w trybie 720p, czyli z rozdzielczością 1280 x 720 punktów z progresywnym zapisem klatki. W tym roku również Sony zaprezentowała model kamery, pracujący w formacie HDV, oznaczony symbolem HDR-FX1. W tym przypadku kamera pracuje w trybie 1080i, czyli z rozdzielczością 1440 x 1080 punktów, jednak z zapisywanym przeplotem.

W poniższym zestawieniu zaprezentowaliśmy jedynie najczęściej spotykane rozwiązania. Warto również wspomnieć o istnieniu bardzo ciekawych rozwiązań firmy NewTek i jej VideoToastera, dostępnego już w wersji 4. oraz o firmie Media100 z jej nie mniej interesującymi systemami 844/X, iFinish, Media 100i oraz Media 100HD.

Adobe Premiere Pro 1.5

Trudno dziś chyba spotkać osobę, mającą styczność z systemami do edycji wideo, która nie wiedziałaby, czym jest Adobe Premiere. Mimo wielu wad i niedogodności Premiere stał się niepisanym standardem dla wielu użytkowników. Podczas, gdy konkurencja tworzyła nowoczesne wydajne, nie uzależnione od starych technologii programy, Adobe starał się stale rozwijać swój produkt kończąc go jednak definitywnie na wersji 6.5. Dalsze jego rozwijanie nie miało sensu, dlatego też stworzono praktycznie od podstaw zupełnie nowego Premiere'a dla odróżnienia z dopiskiem Pro, który jedynie z nazwy przypominał swojego poprzednika. Wielu dotychczasowych użytkowników (szczególnie systemu Windows 2000) zaskoczył fakt, że nowy Premiere współpracuje tylko z XP. W nowej wersji zerwano wreszcie z edycją typu A/B, która stała się uciążliwym balastem, zmianie uległ zupełnie interfejs użytkownika i sposób definiowania rozmaitych parametrów, które teraz bardzo przypominały zastosowane już w After Effects. Nareszcie pojawiło się przechwytywanie z jednoprzebiegowym skanowaniem taśmy i podziałem na ujęcia. Rozbudowano możliwości korekcji kolorów, dodano programowy oscyloskop i wektoroskop. Tradycyjnie jak to było przy każdej nowej wersji Premiere zmieniła się architektura wtyczek, przez co ich producenci musieli przygotować nowe poprawione wersje. Dla ułatwienia pracy dotychczasowym użytkownikom innych programów dodano możliwość definiowania skrótów klawiaturowych, w tym predefiniowanych specjalnie dla Avid Xpress DV i Final Cut Pro. Znacznie poprawiono współpracę programu ze standardowymi kontrolerami FireWire, przy użyciu których dostępna jest ograniczona możliwość realizacji efektów w czasie rzeczywistym. Podobnie jak w przypadku poprzedniej wersji pełne możliwości stwarzało dopiero użycie wybranych kart wideo, np. Matroksa lub Canopusa. Nowy Premiere Pro ma dość duże możliwości w zakresie obsługi dźwięku, w tym przestrzennego 5.1, możliwość korzystania z nowych wtyczek standardu VST. Ponadto oferuje dość duże możliwości eksportu do formatów strumieniowych i multimedialnych, w tym również na potrzeby authoringu CD/DVD poprzez wbudowany koder MPEG firmy MainConcept. Zapowiadane jest wsparcie dla formatów HDV. Wymagających użytkowników może zainteresować pakiet Video Collection 2.5, zawierający oprócz Premiere Pro 1.5 również After Effects 6.5, Encore DVD 1.5 oraz Audition 1.5.

#System:# Windows XP;

Cena: 4825 zł

Producent: Adobe Systems, http://www.adobe.com

Kontakt: http://www.wimal.pl


Zobacz również