Siecią do sieci

Najprostszą sieć można zbudować w przeciągu kilku godzin. Co na tym zyskasz? Wiele: będziesz mógł współdzielić foldery i drukarki, czyli bez wychodzenia z domu wymieniać się plikami lub wydrukować tekst na drukarce znajdującej się w mieszkaniu sąsiada. Możliwe staną się wzajemne rozmowy przez sieć, czaty, telekonferencje, a także sieciowe rozgrywki popularnych gier multiplayer. Jeżeli choć jeden z użytkowników sieci ma dostęp do Internetu, będzie mógł go udostępnić każdemu podpiętemu do wspólnej "pajęczyny". Dzięki wykorzystaniu programów do dzielenia połączenia lub narzędzi wbudowanych w system Windows 98 SE, jednego łącza będzie mogło używać więcej osób.

Najprostszą sieć można zbudować w przeciągu kilku godzin. Co na tym zyskasz? Wiele: będziesz mógł współdzielić foldery i drukarki, czyli bez wychodzenia z domu wymieniać się plikami lub wydrukować tekst na drukarce znajdującej się w mieszkaniu sąsiada. Możliwe staną się wzajemne rozmowy przez sieć, czaty, telekonferencje, a także sieciowe rozgrywki popularnych gier multiplayer. Jeżeli choć jeden z użytkowników sieci ma dostęp do Internetu, będzie mógł go udostępnić każdemu podpiętemu do wspólnej "pajęczyny". Dzięki wykorzystaniu programów do dzielenia połączenia lub narzędzi wbudowanych w system Windows 98 SE, jednego łącza będzie mogło używać więcej osób.

Współdzieląc koszty, można się pokusić o założenie stałego łącza, SDI czy nawet połączenia radiowego lub satelitarnego. Załóżmy, że budujesz sieć dla dziesięciu użytkowników. Jeśli przeciętny zadowalający realny transfer to 28,8 Kb/s, a jednocześnie z dostępu do Internetu będą korzystać np. cztery osoby, to wystarczy łącze 115 Kb/s (28,8 kb/s x 4). Taką przepustowość zapewnia np. SDI. Stała opłata abonamentowa wyniesie wówczas 160 złotych, po 16 złotych od każdego z użytkowników.

Pierwsze kroki

Aby połączyć dwa komputery, co umożliwi przesyłanie informacji bez żonglowania dyskietkami lub wymieniania twardych dysków, można zastosować tanie rozwiązania oparte na kablu szeregowym lub równoległym. Do ustanowienia połączenia wystarczy kupić kabel szeregowy typu null-modem i podłączyć go do portów COM (serial port) obu komputerów. Drugie rozwiązanie - kabel równoległy - choć nieco droższe (20-25 złotych), zapewni prędkość przesyłu danych na poziomie 440 Kb/s, a nie 115 Kb/s jak w przypadku kabla szeregowego. Kabel równoległy podłącza się do portu LPT. Wadą tego rozwiązania jest zajęcie portu, do którego zazwyczaj przyłącza się drukarkę.

Oba sposoby połączenia komputerów nie wymagają zakupu dodatkowych urządzeń, ale pozwalają łączyć tylko dwa komputery jednocześnie. Kolejnym poważnym ograniczeniem jest praktycznie jednostronna komunikacja między komputerami. W danym momencie tylko jeden może być gospodarzem (hostem), czyli tym, który udostępnia swoje zasoby. Drugi musi pełnić rolę gościa. Opierając się na takich rozwiązaniach, nie zbudujesz "sieci dla dwojga", ale raczej sieć dla jednej osoby, która ma w domu dwa komputery. Jeżeli zechcesz połączyć swoją maszynę z większą liczbą stacji i jednocześnie korzystać z drukarki, musisz zastosować inne rozwiązania.

Ciekawszą propozycją jest zestawienie połączenia przy użyciu kabla UTP, czyli tzw. skrętki telefonicznej. Jest ona przeznaczona do budowy większych sieci (o tym później), ale z powodzeniem można ją zastosować do połączenia dwóch maszyn wyposażonych w karty sieciowe. Aby jednak takie połączenie działało bez specjalnych urządzeń (koncentratorów), w kablu muszą się krzyżować odpowiednie przewody (z jednej strony kabel 1-2, 3-6, z drugiej 3-6, 1-2). Jeśli masz narzędzie zwane zaciskarką, możesz zrobić to sam, jeśli nie, możesz kupić gotową skrętkę "z przeplotem". Jest ona podobna z wyglądu do kabla telefonicznego, lecz ma wtyczki RJ-45 (8 styków) do karty sieciowej, a nie RJ-11 (6 lub 4 styki) do telefonu.

Bez hurraoptymizmu

Układ magistrali jest tańszy w budowie, ale łatwiej rozbudować układ w kształcie gwiazdy.

Układ magistrali jest tańszy w budowie, ale łatwiej rozbudować układ w kształcie gwiazdy.

Po zbudowaniu najprostszej sieci, czyli po połączeniu ze sobą dwóch komputerów, łatwo przyzwyczajasz się do wygody "natychmiastowego" przesyłania plików czy organizacji rozgrywek multiplayer. Dobre wieści szybko się rozchodzą i następne osoby wyrażają chęć podłączenia się do "naszej sieci". Nie daj się ponieść emocjom i nie działaj żywiołowo! Do budowy poważnych sieci potrzebne jest poważne podejście - wiąże się to z większymi inwestycjami, a więc warto je najpierw kilkakrotnie przemyśleć. Jak mówi stare porzekadło, "zaniedbanie planowania to planowanie zaniedbań", najlepiej trzymać się z góry ustalonego harmonogramu. Należy dokładnie ustalić liczbę chętnych oraz wytyczyć przebieg kabli na podstawie planu geograficznego. Odpowiednie okablowanie i sprzęt najlepiej kupić od jednego, wybranego sprzedawcy - daje to możliwość uzyskania rabatów i upustów.

Może się okazać, że początkowy zapał przyszłych użytkowników szybko minie. Dlatego ważne jest zorganizowanie się (np. w stowarzyszenie), przygotowanie tekstów ulotek czy też internetowej witryny sieci. Warto też zbierać informacje o osobach, które twierdzą, że mogą być zainteresowane siecią w przyszłości.

Przed podłączeniem kolejnych użytkowników warto się dobrze zastanowić nad możliwością przebiegu kabli. Jest to znacznie praktyczniejsze niż rozkładanie i zwijanie ich w terenie. Należy przejść się po okolicy i uzyskać (na piśmie!) zgodę właścicieli budynków lub gruntów, przez które przebiegać będą kable. Trzeba mieć w swojej sieciowej ekipie oprócz techników także kogoś ze zdolnościami negocjatorskimi. Po załatwieniu spraw papierkowych kwestie techniczne okażą się już bardzo proste.

Sieci komputerowe buduje się w dwóch zasadniczych kształtach - ciągłej linii, zwanej magistralą, lub w formie gwiazdy, z centralnie położonym koncentratorem. Magistrala stosowana jest w połączeniach kablem koncentrycznym (BNC), a gwiazda w wypadku skrętki (UTP). Tańsze jest rozwiązanie oparte na kablach BNC, jednak przerwanie magistrali w jednym miejscu wyłącza całą sieć. W sieci o topologii magistrali komputery połączone są jeden za drugim. Karty sieciowe każdej stacji przypinasz do magistrali przez trójniki. Trójniki te pozwalają na spinanie poszczególnych fragmentów kabla. Przyłączenie nowej maszyny wymaga przerwania sieci. Możesz to zrobić, nie zakłócając ani na moment korzystania z sieci już pracującym użytkownikom. Awaria kabla UTP przerywa łączność tylko między jednym komputerem a koncentratorem, do którego jest podłączony. Drogie koncentratory potrafią wzmacniać sygnał i dlatego, wykorzystując je, można budować bardzo rozległe sieci.

Połączenie bezpośrednie

Instalacja i konfiguracja oprogramowania potrzebnego do uruchomienia połączenia dwóch komputerów jest bardzo prosta

Instalacja i konfiguracja oprogramowania potrzebnego do uruchomienia połączenia dwóch komputerów jest bardzo prosta

Po połączeniu komputerów kablem należy skonfigurować Bezpośrednie połączenie kablowe. Jeżeli w menu Akcesoria | Komunikacja nie ma odpowiedniej pozycji, trzeba ją dodać z płyty instalacyjnej systemu Windows (poprzez Dodaj/Usuń programy | Instalator systemu Windows | Komunikacja).

W pierwszym komputerze wybierz opcję Host i odpowiedni typ kabla. W oknie konfiguracji połączenia określ też, czy chcesz udostępniać pliki czy drukarki, czy jedno i drugie. Wtedy host przejdzie w stan oczekiwania do czasu, gdy skonfigurujesz drugi komputer. W nim ustaw opcję Gość i podaj inny identyfikator. Po chwili masz już dostęp do plików i drukarek, które udostępnia host.

Większa sieć

Połączenie kablem koncentrycznym (Thin Coaxial) zwane jest też często połączeniem BNC, od stosowanych w kablach końcówek (złączek) zgodnych ze standardem British Naval Connector. Stosowany kabel koncentryczny jest z wyglądu podobny do telewizyjnego koncentrycznego kabla antenowego. Jednak ten sieciowy powinien mieć oporność 50 omów, a nie 75 omów jak telewizyjny.


Zobacz również