Sprzętowe sztuczki ekspertów

Aparat fotograficzny, telewizor, smartfon i spółka – wszystkie te urządzenia potrafią znacznie więcej, niż ci się zapewne wydaje. W poniższym materiale zdradzamy, jak odblokować ukryte funkcje, aby wyciągnąć maksimum możliwości ze swojego sprzętu.

Czy wiesz, że do odbioru IPTV nie trzeba mieć nawet zewnętrznego dekodera? A czy zdajesz sobie sprawę, że zwyczajny smartfon może pomóc ci w zmniejszeniu rachunków za prąd w twoim gospodarstwie domowym? Zebraliśmy najlepsze sztuczki dotyczące sprzętu i zamieszczamy je w tym artykule. Załączamy dokładne opisy, które krok po kroku wyjaśniają, jak je zrealizować. Miej jednak na względzie, że każda ingerencja w działanie sprzętu kryje w sobie pewne ryzyko. Nie możemy zagwarantować, że przedstawione porady okażą się skuteczne w twoim sprzęcie. A tym bardziej nie możemy przejąć odpowiedzialności za ewentualne uszkodzenia sprzętu. Dlatego przed przystąpieniem do realizowania poniższych wskazówek, rozważ, czy chcesz podjąć takie ryzyko. Jeśli tak, staraj się działać starannie, zachowaj najwyższą ostrożność i pamiętaj, że wszystkie czynności wykonujesz na własną odpowiedzialność.

VLC Media Player potrafi odtwarzać strumienie wideo z internetu. Za jego pomocą możesz więc oglądać IPTV w komputerze bez użycia przystawki.

VLC Media Player potrafi odtwarzać strumienie wideo z internetu. Za jego pomocą możesz więc oglądać IPTV w komputerze bez użycia przystawki.

Telewizja internetowa w komputerze zamiast w odbiorniku telewizyjnym

Standard IPTV (Internet Protocol Television) umożliwia przesyłanie sygnału telewizyjnego poprzez internet bezpośrednio do domu odbiorcy. Do oglądania audycji telewizyjnych pozyskiwanych w ten sposób wymagana jest przystawka w postaci zewnętrznego dekodera dostarczonego przez operatora. W Polsce jest kilku operatorów oferujących takie usługi. Choć mowa o telewizji internetowej, właściwie nie przywiduje się jej odbioru bezpośrednio w komputerze stacjonarnym ani w laptopie. Mimo to, możesz uzyskać ten efekt za pomocą pewnej sztuczki. Warunkiem jest, rzecz jasna, ważny abonament u jednego z operatorów i odbieranie sygnałów IPTV. W przeciwnym razie nie będziesz otrzymywać pakietów danych z audycjami telewizyjnymi. Jednak przy odbiorze sygnału za pomocą komputera przystawka dekodera okazuje się zbyteczna.

Jak to zrobić. Przede wszystkim nie obejdziesz się bez odpowiedniego oprogramowania do odtwarzania sygnału IPTV. Nadaje się do tego celu bezpłatne narzędzie VLC Media Player. Oprócz tego potrzebna jest lista adresów IP, które posłużą software’owemu odtwarzaczowi do odbierania sygnału telewizyjnego. Sprawdź, czy adresy te są podane w dokumentacji otrzymanej od operatora IPTV lub widnieją na jego stronach internetowych. W przeciwnym razie skontaktuj się z nim. Następnie uruchom VLC Media Player i wskaż menu Plik | Otwórz strumień w sieci. Alternatywnie możesz nacisnąć klawisze [Ctrl N]. Teraz wpisz ustalony uprzednio adres w polu Podaj adres URL sieci. Poprzedź go ciągiem znaków rtp://@. Przykładowy wpis może mieć następującą postać: rtp://@239.35.10.4:1000.

Znacznie wygodniej przywołuje się poszczególne programy telewizyjne za pomocą list kanałów, które wyszczególniają wszystkie odbierane programy TV. W internecie są dostępne takie listy dostosowane do oferty zagranicznych operatorów. Niestety, nie ma (przynajmniej na razie) takich spisów dotyczących polskich dostawców IPTV. Chodzi o pliki w formacie .pls lub .m3u, które są obsługiwane przez odtwarzacz VLC Media Player. Mając do dyspozycji taki plik, wystarczy wczytać go poleceniem Plik | Otwórz plik. Aby przeskakiwać pomiędzy poszczególnymi kanałami telewizyjnymi, trzeba przywołać menu Widok | Lista odtwarzania (lub użyć skrótu klawiaturowego [Ctrl L]) i wskazać żądany program TV.

W trakcie przeprowadzonych przez nas testów nie było żadnych problemów z odtwarzaniem strumienia IPTV nawet w starszych komputerach – chociażby w czteroletnim laptopie. W celu oglądania takich treści najlepiej jest – oczywiście – podłączyć komputer do routera za pomocą kabla sieciowego. Niemniej jednak nasze doświadczenia wskazują, że nawet solidne połączenie bezprzewodowe przy użyciu standardu 802.11n wystarcza do płynnego odtwarzania przesyłanych strumieniowo treści (a więc bez zacinania się obrazu).

Zwróć jednak uwagę na jeszcze jeden aspekt. W opisany powyżej sposób możesz odbierać tylko te kanały i audycje, które są nadawane w postaci niezaszyfrowanej. Zatem dostępność programu IPTV w komputerze zależy w bardzo dużym stopniu od sposobu nadawania przez dostawcę tej usługi. W wypadku audycji zabezpieczonych szyfrowaniem ich rozkodowywania dokonuje w czasie rzeczywistym zewnętrzna przystawka dostarczona przez operatora.

Alternatywny firmware DD-WRT wzbogaci router o dodatkowe funkcje, których na próżno szukać w fabrycznej wersji oprogramowania układowego.

Alternatywny firmware DD-WRT wzbogaci router o dodatkowe funkcje, których na próżno szukać w fabrycznej wersji oprogramowania układowego.

Zwiększanie funkcjonalności routera

Firmware, a więc wewnętrzne oprogramowanie danego urządzenia (zwane także oprogramowaniem układowym), stanowi w pewnym sensie jego system operacyjny. Dlatego zakres możliwości określonego sprzętu – np. routera – wyznaczają funkcje zaimplementowane właśnie w jego wewnętrznym oprogramowaniu. Tymczasem większość producentów routerów zdaje się nie doceniać możliwości użytkowników lub obawiają się przeciążenia swoich infolinii. Dlatego wiele routerów zapewnia mniej funkcji, niż jest to możliwe z technicznego punktu widzenia. Te ograniczenia możesz znieść za pomocą alternatywnego oprogramowania układowego. W internecie są dostępne różne wersje firmware’u przystosowane do urządzeń określonych producentów. Godne polecenia jest m.in. oprogramowanie DD-WRT stworzone na podstawie systemu operacyjnego Linux. Ten alternatywny firmware nadaje się w szczególności do routerów firm Asus, Buffalo i Linksys. Za jego pomocą można wyposażyć przede wszystkim starsze modele w takie funkcje jak obsługę VPN (wirtualnych sieci prywatnych – Virtual Private Network), QoS (Quality of Service, jakość usługi), regenerowanie sygnału w trybie WDS (Wireless Distribution System) czy Multi SSID (zakładanie kilku sieci logicznych w obrębie jednej fizycznej sieci bezprzewodowej).

Jak to zrobić. Zanim wykonasz poniższe sztuczki, musisz odpowiednio wyposażyć swój router. Najpierw sprawdź, czy oprogramowanie DD-WRT nadaje się do zastosowania w twoim sprzęcie. Aby to ustalić, przywołaj adres www.dd-wrt.com w przeglądarce internetowej, po czym kliknij pole Router Database i wpisz model swojego routera w białym polu tekstowym. Jeżeli jest dostępny odpowiedni plik obrazu, witryna udostępni go do pobrania. Przed wgraniem go do routera koniecznie zalecamy zapoznać się z dokumentacją Wiki stworzoną przez twórców alternatywnego firmware’u. Mieści się pod adresem www.dd-wrt.com/wiki/index.php/Main_Page (informacje w języku angielskim). Dostępna jest także polskojęzyczna, choć skromniejsza baza informacji. Znajdziesz ją pod adresem www.dd-wrt.com/wiki/index.php/Polski_DD-WRT_%28PL%29. Aby alternatywny firmware okazał się odpowiedni do danego routera, musi zgadzać się nie tylko oznaczenie modelu, lecz także numer Revision Number i pojemność pamięci flash. W przeciwnym razie uszkodzisz urządzenie do tego stopnia podczas aktualizowania, że będzie nadawało się tylko na śmietnik. Nawet optymalny sposób wgrywania oprogramowania układowego różni się zależnie od modelu routera.

Po zaktualizowaniu routera. Zaloguj się, podając root jako nazwę użytkownika i admin jako hasło. Natychmiast zmień te domyślne wartości. Najnowsze wersje aplikacji DD-WRT wymagają wykonania tej czynności przy pierwszym logowaniu. Następnie możesz wypróbować funkcje nowego firmware’u. W ustaleniu jego możliwości pomoże ci wspomniana dokumentacja. Wystarczy przejrzeć rubrykę Tutorials. Na przykład za pomocą menu Wireless | Basic Settings | Virtual Interfaces możesz definiować dodatkowe (logiczne) sieci WLAN, przydzielając je różnym podsieciom, aby je skutecznie odgrodzić od siebie. Natomiast za pośrednictwem menu Wireless | WDS można przekształcić router w regenerator sygnałów, aby zwiększyć zasięg swojej bezprzewodowej sieci. Oprócz tego DD-WRT pozwala znacznie precyzyjniej skonfigurować obsługę Quality of Service niż w większości fabrycznych wersji wbudowanego oprogramowania. Zrobisz to w menu NAT/QoS | QoS.

Nieco mniejsza modernizacja. Do wielu routerów są dostępne alternatywne wersje oprogramowania układowego, które – co prawda – nie zastępują firmware’u producenta, lecz uzupełniają go o przydatne funkcje. Na przykład do bieżących modeli Asusa takich jak np. Asus RT-AC66U znajdziesz takie oprogramowanie pod adresem www.lostrealm.ca/tower/node/79.

Tuszowy „rurociąg” – użytkownicy, którzy chcą drukować dużo i tanio, powinni zainteresować się zewnętrznym systemem dostarczania atramentu.

Tuszowy „rurociąg” – użytkownicy, którzy chcą drukować dużo i tanio, powinni zainteresować się zewnętrznym systemem dostarczania atramentu.

Dodatkowy system zasilania drukarki atramentem

Masz starszy model drukarki atramentowej, drukujesz dość sporo i masz już dość ciągłego wymieniania nabojów z tuszem. W tej sytuacji warto zainwestować w zewnętrzny system doprowadzający atrament, za pomocą którego będziesz bez przerwy zaopatrywać drukarkę w atrament. W ten sposób zaoszczędzisz sobie nieustannego wyjmowania starych i wkładania nowych kałamarzy. Oprócz tego rozwiązanie to okazuje się tańsze na dłuższą metę.

Jak to zrobić. Choć z założenia masz oszczędzać pieniądze, na początku musisz zainwestować trochę gotówki. Poszukaj w internecie układu CISS (Continous Ink Supply System, systemu stałego zasilania atramentem), który współpracuje z twoim modelem drukarki. Przede wszystkim do drukarek producentów Canon, Brother i Epson są dostępne w internecie stosowne takie zewnętrzne systemy zasilania. Są też określane mianem nabojów wielokrotnego napełniania / użytku. Jeśli w twoim modelu drukarki przewidziano kałamarze zespolone z układem scalonym, upewnij się przed zakupem, że dany układ zasilania tuszem obsługuje takie rozwiązanie. W większości wypadków koszt układu CISS nie przekracza kwoty rzędu 220 do 260 złotych. W skład zestawu wchodzi komplet pojemników na atrament, zewnętrzne zbiorniczki, a także drobne części wymagane do zmontowania całego systemu zaopatrującego drukarkę w tusz. Sam atrament jest dołączany tylko przez niektórych producentów.

Gdy zakupisz odpowiedni system tankowania swojej drukarki, zainstaluj go zgodnie ze wskazówkami w instrukcji obsługi. Zasadniczo należy wykonać następujące czynności. Najpierw załóż gumowe rękawice, aby odpowiednio zabezpieczyć dłonie przed pryskającym tuszem. Włącz drukarkę, po czym otwórz jej pokrywę, aby karetka, na której są umieszczone pojemniki z atramentem, przesunęła się w pozycję umożliwiającą wymianę naboju. Wyjmij oryginalny zbiornik z tuszem. Do zestawu stałego zasilania atramentem w wielu wypadkach są dołączone niewielkie wkładki służące do uszczelnienia głowicy drukującej. Umieść je za pomocą pęsety na tejże głowicy. Następnie odłącz drukarkę od zasilania, wyciągając wtyczkę z gniazda sieci elektroenergetycznej. Wsuń kałamarze układu CISS w głowicę drukującą, po czym zamocuj uchwyt przytrzymujący rurki doprowadzające atrament – np. pod zaczepem głowicy drukującej. Dostosuj długość przewodów zasilania tuszem, przesuwając koszyk z kałamarzami do oporu w prawą i lewą stronę. Rurki nie powinny naprężać się (ani też być zbyt luźne). Teraz musisz zablokować wskaźnik zamknięcia pokrywy. Potem możesz ją zamknąć.

Aby dokonać rozruchu zewnętrznych zbiorników z tuszem, podłącz drukarkę do zasilania energią elektryczną. Zablokuj dopływ tuszu przy układzie wielokrotnego napełniania, po czym zastąp zatyczki zewnętrznych zbiorników z atramentem dołączonymi filtrami powietrza. Po wykonaniu tych czynności włącz drukarkę, a układ CISS zacznie dostarczać atrament.

Sterowanie telewizorem Samsunga za pomocą peceta – ten program nie tylko przeobraża komputer w pilota, lecz ponadto pozwala dostosować układ klawiszy do własnych potrzeb.

Sterowanie telewizorem Samsunga za pomocą peceta – ten program nie tylko przeobraża komputer w pilota, lecz ponadto pozwala dostosować układ klawiszy do własnych potrzeb.

Sterowanie telewizorem Samsunga za pomocą komputera

Czy chciałbyś sterować swoim telewizorem marki Samsung wygodnie z poziomu komputera, a ponadto konfigurować go za pomocą peceta? Jest to możliwe za pomocą bezpłatnej aplikacji ruSamsungTVCommunicator, którą znajdziesz pod adresem <a href="http://samsung.rainerullrich.de/" rel="nofollow">samsung.rainerullrich.de. Wprawdzie jest na razie dostępna tylko w języku niemieckim, lecz cieszy się tak ogromnym zainteresowaniem, że autor planuje przełożyć ją na angielski. Poza tym obsługa niektórych elementów nawigacyjnych nie wymaga wyjaśnień, a strona internetowa jest wyposażona w moduł automatycznego tłumaczenia. Działający w środowisku Windows program zastępuje tradycyjny pilot zdalnego sterowania. Do jego uruchomienia w systemach operacyjnych Linux i Mac konieczny jest wirtualny komputer. Narzędzie współpracuje z odbiornikami telewizyjnymi Smasunga serii B, C i D. Ponadto telewizor musi być podłączony do domowej sieci LAN lub WLAN.

Jak to zrobić. Gdy zainstalujesz wspomniany program w swoim komputerze, możesz nie tylko zdalnie sterować telewizorem, lecz także dostosować przyciski i ich funkcje do własnych potrzeb. Użytkownik konfiguruje wedle uznania wygląd, układ, rozmiar i opis poszczególnych elementów nawigacyjnych. Oprócz tego można przyporządkować przyciskowi kilka różnych funkcji, co pozwala zoptymalizować wykonywanie rutynowych czynności. I tak, kliknięciem zmodyfikowanego w przedstawiony sposób przycisku można za jednym zamachem nie tylko przywołać kanał serwisu YouTube, lecz ponadto zainicjować poszukiwanie określonego klipu lub filmu bez konieczności ponownego wpisywania jego tytułu.

Na dodatek ruSamsungTVCommunicator pozwala rozszerzyć zakres funkcji telewizora marki Samsung. Korzystając z tego programu, odbiornik TV potrafi wyświetlać nadchodzące rozmowy telefoniczne, wiadomości SMS i zbliżające się terminy w wydzielonym obszarze ekranu (w prawym dolnym narożniku). Ponadto można dostrajać z poziomu komputera takie parametry obrazu i dźwięku jak jasność, kontrast, głośność czy temperatura kolorów. Aby umożliwić wymianę poleceń między komputerem i telewizorem, trzeba dokonać w odbiorniku następujących ustawień. Uaktywnij odbiór wiadomości w menu Home Network Center. Funkcja ta powinna być włączona w menu Sieć | Ustawienia fun. AllShare. Ewentualnie przeskocz też do menu System i ustaw opcję On w polu Data Service. Miej na względzie, że nie ma gwarancji na poprawne działanie wszystkich funkcji w każdym modelu telewizorów Samsunga – tym bardziej, że aplikacja znajduje się obecnie dopiero w fazie beta. Za to oprócz odbiorników TV program obsługuje także odtwarzacze Blu-ray wspomnianego producenta.

Nakładka Magic Lantern uzupełnia lustrzanki Canona o dodatkowe funkcje. Współpracuje jednak tylko z niektórymi modelami EOS wyposażonymi w określoną wersję firmware’u.

Nakładka Magic Lantern uzupełnia lustrzanki Canona o dodatkowe funkcje. Współpracuje jednak tylko z niektórymi modelami EOS wyposażonymi w określoną wersję firmware’u.

Wymiana firmware’u w kompaktach Canona

CHDK (Canon Hack Development Kit) to rozszerzenie oprogramowania układowego do kompaktowych aparatów marki Canon. Cechą szczególną tego rozwiązania jest fakt, że nie zamienia oryginalnego firmware’u, lecz wczytuje się automatycznie z karty pamięci i uruchamia po włączeniu aparatu. Rozszerzenie, o którym mowa, przynosi jednak ogromne korzyści, bo wzbogaca kompakty Canona o wiele nowych funkcji, które są dostępne tylko w znacznie droższych modelach. Należą do nich m.in. tryb RAW, ręczne ustawianie parametrów ekspozycji, funkcje bracketingu pomocne przy fotografowaniu trudnych motywów, podgląd histogramu na wyświetlaczu, tryb zebry (wskazuje na wyświetlaczu niedoświetlone i prześwietlone obszary zdjęcia), przeglądarka plików, podgląd plików, wyświetlanie innych informacji takich jak poziom naładowania baterii czy ilość wolnego miejsca na karcie pamięci, a także korzystanie w nocy z funkcji Live View (podglądu obrazu wynikowego). Ponadto CHDK wydłuża maksymalny czas nagrywania filmów do godziny lub pliku o rozmiarze 2 GB. Rozszerzenie wprowadza też zupełnie nowe funkcje. Za jego pomocą możesz grać na wyświetlaczu aparatu chociażby w reversi, sudoku czy czwórki (gra podobna do kółka i krzyżyka). Uda ci się też ustalić wydajność włożonej karty SD.

Jak to zrobić. Do znalezienia odpowiedniego pakietu CHDK wymagane jest narzędzie Automatic Camera Identifier and Downloader (ACID). Jest dostępne pod adresem www.zenoshrdlu.com/acid/acid.html. Ustala wersję firmaware’u aparatu i na jej podstawie właściwą odmianę CHDK. Wymaga tylko komputera z systemem Windows i platformą Java Runtime w wersji 1.4 lub nowszej.


Zobacz również