Świat maszyn wirtualnych

Reklamy telewizyjne intensywnie zachwalają produkty wielofunkcyjne. Dwa w jednym, trzy w jednym, a nawet cztery w jednym to często spotykane hasła. Komputery umożliwiają jednoczesne uruchamianie wielu aplikacji, ale środowisko pracy programów jest nadzorowane przez jeden system operacyjny. Jeśli potrzebujesz wielu systemów lub wielu komputerów, warto skorzystać z narzędzi typu Virtual PC lub VMWare.

Reklamy telewizyjne intensywnie zachwalają produkty wielofunkcyjne. Dwa w jednym, trzy w jednym, a nawet cztery w jednym to często spotykane hasła. Komputery umożliwiają jednoczesne uruchamianie wielu aplikacji, ale środowisko pracy programów jest nadzorowane przez jeden system operacyjny. Jeśli potrzebujesz wielu systemów lub wielu komputerów, warto skorzystać z narzędzi typu Virtual PC lub VMWare.

Komputer z uruchomionymi systemami wirtualnymi.

Komputer z uruchomionymi systemami wirtualnymi.

Wyobraź sobie, że przeczytałeś ciekawy artykuł na temat nowego programu do zarządzania przestrzenią dyskową. Zgodnie z opisem narzędzie ma niezwykłe możliwości. Szybko pobierasz z Internetu i instalujesz wersję testową. W czasie testów okazuje się, że program wcale nie jest rewelacyjny, a dodatkowo skasowałeś z dysku nie tę partycję, którą chciałeś. Same kłopoty. Jeśli lubisz eksperymentować z aplikacjami lub testować nowe gry, jesteś narażony na zaśmiecanie systemu operacyjnego lub częste reinstalacje Windows. Aby uniknąć podobnych problemów, sięgnij po programy, które będą emulować środowisko komputera. Dzięki nim unikniesz przykrych konsekwencji własnych lub cudzych błędów.

Maszyny wirtualne

Komputer bez oprogramowania nie nadaje się do niczego. Do uruchomienia programów niezbędne jest odpowiednie środowisko, czyli system operacyjny. Jeśli aplikacja została napisana do systemu Windows XP, jej bezpośrednie uruchomienie w systemie Linux jest niemożliwe. Rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie aplikacji zwanej emulatorem. Emulatory są szczególnie bliskie tym, którzy lubią wracać do dawnych czasów, grać w gry napisane do takich komputerów, jak Spectrum, Atari lub Commodore. Jeżeli twoje potrzeby nie ograniczają się do gier z lat osiemdziesiątych, możesz sięgnąć po inne rozwiązania. Najlepiej skorzystać z aplikacji tworzącej wirtualne maszyny na twoim lokalnym komputerze. Dzięki nim będziesz mógł jednocześnie uruchomić wiele niezależnych systemów operacyjnych.

Okno rozpoczęcia instalacji Microsoft Virtual Server 2005.

Okno rozpoczęcia instalacji Microsoft Virtual Server 2005.

Działanie jednego lub wielu wirtualnych komputerów w lokalnej stacji ma wiele zalet. Pierwsza została już wskazana: są doskonałym rozwiązaniem, gdy chcesz przetestować funkcjonowanie aplikacji, narzędzia, łatki lub poprawki opublikowanej przez twórcę oprogramowania. Po przygotowaniu maszyny referencyjnej będziesz mógł przeprowadzać wiele działań bez ingerencji w lokalny system operacyjny. W razie potrzeby zmiany wprowadzone w wirtualnym komputerze można wycofać.

Maszyny wirtualne znajdują również zastosowanie w nauce technologii informatycznych. Możliwość budowy małej sieci komputerowej w obrębie jednej stacji oraz instalacji i konfiguracji wirtualnych systemów serwerowych współpracujących z wirtualnymi systemami klientów pozwala na skuteczne ominięcie problemów z zapleczem sprzętowym. Zamiast kupować komputery, instalować i konfigurować sieć, wystarczy utworzyć kilka komunikujących się wzajemnie systemów wirtualnych. Jeśli maszyna wirtualna zostanie uszkodzona lub niepoprawnie skonfigurowana, można ją szybko przywrócić z kopii obrazu komputera.

Rozwiązanie dla firm

Porównanie Virtual PC 2004 i Virtual Server 2005

Porównanie Virtual PC 2004 i Virtual Server 2005

Jednym z produktów realizującym wymienione zadania jest Microsoft Virtual PC 2004. Narzędzie to jest adresowane do użytkowników indywidualnych. Są również aplikacje przeznaczone dla firm, np. Microsoft Virtual Server 2005. Zastosowanie systemów wirtualnych w przedsiębiorstwach może przynieść wiele korzyści. Jeśli infrastruktura IT firmy jest oparta na wielu serwerach wykonujących pojedyncze zadania, np. serwerach aplikacji poszczególnych działów, przeniesienie systemów na jeden mocny serwer utrzymujący maszyny wirtualne zdecydowanie ułatwi administrację. Zwiększy się także efektywność wykorzystania zasobów sprzętowych firmy, bo serwery często są obciążane znacznie poniżej ich maksymalnego potencjału.

Jeśli firma zatrudnia pracowników w dziale pomocy technicznej lub tworzących oprogramowanie, możliwość szybkiego podłączenia się do starszych systemów operacyjnych oraz testowania aplikacji wymaga wielu komputerów. Dostarczenie pracownikom kilku maszyn wirtualnych umieszczonych na wyspecyfikowanym serwerze usunie źródło problemu. Kolejnym zadaniem wykonywanym przez Virtual Server 2005 może być utrzymywanie starszych systemów IT w czasie przechodzenia na nowe rozwiązania informatyczne. Jeśli grupa serwerów jest utrzymywana wyłącznie ze względu na zachowanie dostępu do danych oferowanych przez poprzednio stosowane aplikacje, przeniesienie ich do jednego systemu z wirtualnymi komputerami pozwoli na uporządkowanie infrastruktury i usunięcie przestarzałych maszyn.

Instalacja i konfiguracja Microsoft Virtual PC

Okno instalatora Microsoft Virtual PC 2004.

Okno instalatora Microsoft Virtual PC 2004.

Microsoft Virtual PC 2004 jest aplikacją tworzącą środowisko do instalacji i uruchamiania wirtualnych komputerów w lokalnym systemie operacyjnym. Wirtualne komputery są przechowywane w postaci plików, które można archiwizować, przenosić oraz kopiować do innych stacji lub na inne partycje. Wersję testową Virtual PC 2004 można pobrać ze strony internetowej Microsoftu. Wpisując w przeglądarce adres http://www.microsoft.com/windows/virtualpc/default.mspx , trafisz do witryny poświęconej tej aplikacji. Witryna zawiera odnośniki do artykułów opisujących narzędzie oraz łącze pozwalające pobrać 45-dniową wersję ewaluacyjną. Jeśli chcesz przetestować aplikację Virtual Server 2005, możesz ją pobrać z witryny http://www.microsoft.com/windowsserversystem/virtualserver/evaluation/trial/default.mspx .

Instalacja aplikacji Microsoft Virtual PC jest bardzo prosta. Po uruchomieniu instalatora wystarczy wpisać numer seryjny i kilkakrotnie nacisnąć przycisk Next. W razie potrzeby można określić takie parametry, jak wskazanie ścieżki do aplikacji oraz powiązanie Virtual PC z profilem osoby instalującej lub udostępnić aplikację wszystkim użytkownikom komputera. Naciśnięcie przycisku Finish kończy działanie kreatora. Podczas instalacji wersji ewaluacyjnej wpisanie numeru seryjnego nie jest wymagane.

Okno opcji kreatora nowej maszyny wirtualnej.

Okno opcji kreatora nowej maszyny wirtualnej.

Po zainstalowaniu aplikacji można rozpocząć tworzenie wirtualnych komputerów. Na początku uruchamia się kreator dodawania nowej maszyny wirtualnej. Po kliknięciu przycisku Next należy wybrać jedną z trzech opcji tworzenia wirtualnego komputera. Do wyboru są: utworzenie nowej maszyny wirtualnej (Create a virtual machine), utworzenie nowej maszyny wirtualnej na podstawie ustawień domyślnych (Use default settings to create a virtual machine) oraz dodanie istniejącej maszyny wirtualnej (Add an existing virtual machine). Jeśli wybierzesz pierwszą opcję, kreator poprosi o podanie nazwy i lokalizacji maszyny. Domyślną lokalizacją jest folder My Virtual Machines, umieszczony w folderze Moje dokumenty. Po kliknięciu przycisku Next należy określić system operacyjny maszyny wirtualnej. Na liście rozwijanej umieszczone są systemy od DOS-u do Windows Server 2003. Wskazanie któregoś z nich spowoduje automatyczny dobór rozmiaru pamięci RAM przeznaczonego na wirtualny komputer. Jeśli planujesz instalację systemu, którego nie ma na liście, wybierz opcję Other i w następnym oknie kreatora ręcznie określ rozmiar pamięci RAM. Virtual PC sugeruje 128 MB pamięci do Windows 2000 lub XP i 256 MB do Windows Server 2003. Następnie zdecyduj, czy tworzysz nowy wirtualny twardy dysk, czy chcesz skorzystać z istniejącego pliku. Opcja ta daje ci możliwość "podpięcia" do Virtual PC obrazów maszyn wirtualnych przeniesionych z innych komputerów. Jeśli wybierzesz założenie nowego pliku, wskaż jego położenie na dysku. Po kliknięciu Next kreator kończy działanie. Pamiętaj, że określa on jedynie wstępne parametry i tworzy środowisko pracy maszyny, a następnym etapem jest instalacja systemu operacyjnego.

Okno powitalne Kreatora wirtualnego dysku.

Okno powitalne Kreatora wirtualnego dysku.

Druga opcja kreatora startowego oferuje uproszczony sposób tworzenia nowej maszyny wirtualnej - po wybraniu wariantu Use default settings to create a virtual machine wystarczy wpisać nazwę maszyny. Wszystkie parametry są konfigurowane na podstawie domyślnych ustawień Virtual PC 2004. Ostatnia z opcji kreatora - Add an existing virtual machine - jest przeznaczona do importu istniejących maszyn wirtualnych. Na każdą składają się co najmniej dwa pliki: konfiguracyjny i zawierający obraz wirtualnego twardego dysku. Plik konfiguracyjny ma rozszerzenie .vmc, natomiast wirtualny - .vhd. Po wybraniu opcji importowania istniejącej maszyny wirtualnej i kliknięciu przycisku Next wskaż lokalizację pliku konfiguracyjnego. Jeśli nie masz pliku .vmc także możesz importować obraz dysku, ale skorzystaj z opcji Create a virtual machine. Następnie skonfiguruj typ systemu oraz ilość pamięci. W oknie Virtual Hard Disk Options wybierz An existing virtual hard drive i wskaż położenie obrazu dysku.

Kreator dysków wirtualnych

Okno wyboru opcji twardego dysku.

Okno wyboru opcji twardego dysku.

Do tworzenia maszyn wirtualnych Virtual PC posługuje się łatwym w użyciu kreatorem. Niestety, uproszczenie obsługi wiąże się z ograniczeniem dostępu do kilku pożytecznych możliwości konfiguracyjnych. Jedną z nich są parametry wirtualnego dysku maszyny. Kreator pozwala wyłącznie na utworzenie nowego dysku i wskazanie lokalizacji pliku jego obrazu. W takim wypadku Virtual PC korzysta z pliku, który jest dynamicznie rozszerzany po zgłoszeniu przez maszynę zapotrzebowania na dodatkową przestrzeń dyskową. Wybrane rozwiązanie wydaje się rozsądne, ponieważ oszczędza miejsce na dysku stacji lokalnej. Domyślne działanie kreatora nie jest jedynym wariantem konfiguracji dysków wirtualnych. Jeśli chcesz poznać kolejne, musisz sięgnąć do Kreatora wirtualnego dysku.

Kreator jest uruchamiany poleceniem Virtual Disk Wizard z menu File konsoli Virtual PC. Po kliknięciu przycisku Next na ekranie powitalnym przechodzisz to tworzenia nowego dysku wirtualnego lub edycji istniejącego obrazu. Jeśli zaznaczysz opcję Create a new virtual disk, musisz określić czy tworzysz twardy dysk, czy wirtualny plik napędu dyskietek. Druga opcja ucieszy zwłaszcza właścicieli laptopów, które są coraz rzadziej wyposażane w stacje dyskietek FDD. Jeśli system operacyjny wirtualnej maszyny będzie wymagał dostępu do napędu, można się posłużyć utworzonym w kreatorze obrazem o pojemności 1,44 MB lub 720 KB.


Zobacz również