Szkolne LCD

Monitor ciekłokrystaliczny do szkolnej pracowni powinien spełniać kilka kryteriów: mieć stosunkowo dużą przekątną ekranu, być ergonomiczny i, oczywiście, ekonomiczny.

Wybierając monitor do pracowni komputerowej, powinniśmy odpowiedzieć sobie na pytanie, do jakich zastosowań będzie przeznaczony.

Inny model przyda się w pracowni, w której użytkownicy będą głównie zajmowali się nauką obsługi programów biurowych, programowaniem czy szeroko rozumianą pracą z tekstem, a inny do zastosowań graficznych. Różnice polegają na możliwościach matryc LCD stosowanych w poszczególnych modelach monitorów.

Poniżej omówimy trzy podstawowe rodzaje matryc i podpowiemy, w jakich zastosowaniach sprawdzają się najlepiej.

TN

Technologia Twisted Nematic najczęściej stosowana jest w niedrogich modelach. Matryce tego typu nie najlepiej reprodukują barwy, ale mają też mocne strony. Po pierwsze, gwarantują krótki czas reakcji, który w najnowszych modelach wynosi nawet 2 ms. Mówimy tu o przetworzeniu kolorów szary-biały-szary, bo w przypadku innych czas zdecydowanie się wydłuży. Producenci odnoszą się jednak najczęściej właśnie do reakcji przejść czarno-białych, tak więc podajemy taką wartość w celu ukazania różnic pomiędzy wyświetlaczami LCD. Największą wadą matryc TN jest stosunkowo wąski kąt widzenia, rzeczywiste 120-140 stopni w obu płaszczyznach już uznaje się w ich wypadku za dobry wynik. Panele tego typu nie nadają się do zastosowań profesjonalnych (mamy na myśli głównie pracę z grafiką), ale ze względu na niską cenę i wspomniany krótki czas reakcji, dobrze sprawdzą się w grach i podczas oglądania dynamicznych materiałów wideo. W pracowni szkolnej w zupełności wystarczą do zadań, gdzie nie wymagamy dużej wierności barw, czyli w szczególności do pracy z aplikacjami biurowymi.

MVA, PVA

To matryce uznawane za dobrze odwzorowujące barwy. W popularnych modelach TN ułożenie ciekłych kryształów będących w stanie pobudzenia jest nieuporządkowane, natomiast w przypadku tych technologii - wielokierunkowe, dzięki czemu obraz jest spójny, o mniej widocznej strukturze pikseli. Panele tego typu są kosztowne, co znajduje odzwierciedlenie w cenach monitorów. Ich zalety są za to w określonych zastosowaniach nie do przecenienia: mają bardzo szerokie kąty widzenia, minimum 170 stopni w obu płaszczyznach. Niestety, jest jedna wada - dłuższy niż w modelach TN czas reakcji. W najszybszych matrycach czas ten wynosi 8-12 ms, co sprawia, że podczas wyświetlania szybko przemieszczających się po ekranie obiektów niekiedy można zauważyć tzw. smużenie. Panele takie zapewniają szerokie spektrum prezentowanych barw, dobrze sprawdzą się jako wyświetlacz do pracy z aplikacjami graficznymi, architektonicznymi.

IPS, S-IPS, H-IPS

Technologia ta zdobywa coraz większą popularność, jest mocno promowana przez koncerny LG.Philips (spółkę wytwarzającą ekrany do monitorów LG i Philips), NEC oraz Samsung. Matryce z powodzeniem łączą najlepsze cechy wyświetlaczy TN i MVA. Odwzorowanie barw jest lepsze niż na ekranach TN i MVA/PVA. Szerokie są także kąty widzenia, co sprawia, że ekran tego typu wydaje się najlepszy do zastosowań domowych i profesjonalnych, gdzie mamy do czynienia zarówno ze statycznym, jak i dynamicznym obrazem. Stosunkowo krótki jest również czas reakcji - rzędu 6 ms (gtg). Wadą matryc tego typu jest ich wyższa cena. Monitory z takimi matrycami idealnie sprawdzą się nie tylko w pracy z aplikacjami graficznymi, lecz także ze względu na stosunkowo krótki czas reakcji (brak smużenia) będą niezastąpione w procesie obróbki materiałów wideo.

Podsumowując: do zastosowań biurowych, gdzie wierność barw i szerokość kątów widzenia nie mają pierwszorzędnego znaczenia, monitory z najtańszymi matrycami TN będą odpowiednie. Do zastosowań graficznych i obróbki wideo polecamy nieco droższe monitory MVA/PVA, natomiast do zadań najbardziej wymagających, gdzie liczy się połączenie wysokiej wierności odwzorowania barw oraz krótkiego czasu reakcji - panele IPS/S-IPS/H-IPS.


Zobacz również