Sztuka układania

Mozaiki są znane w sztuce od wieków. Obrazy z drobniutkich kolorowych elementów zawsze przyciągały oko. Można je układać z kamieni, kawałków płytek ceramicznych, skorupek jajek lub... zdjęć.

Mozaiki są znane w sztuce od wieków. Obrazy z drobniutkich kolorowych elementów zawsze przyciągały oko. Można je układać z kamieni, kawałków płytek ceramicznych, skorupek jajek lub... zdjęć.

Nie ma krztyny przesady w sformułowaniu, że ludzie od wieków zajmowali się układaniem mozaik. Najstarsze znane archeologom mają ponad 5 tys. lat. Już w czasach antycznej Grecji opracowano wiele ciekawych technik, które przetrwały do dziś. We Włoszech są nawet specjalne szkoły, gdzie młodzi adepci układania kolorowych obrazków poznają tajniki sztuki. Nie ma przesady w sformułowaniu, że wraz z epoką komputerów nastała nowa era mozaiki. Możliwość elektronicznej manipulacji obrazem dała w tej dziedzinie nieskończone wprost możliwości. To co będzie naszym tworzywem jest tylko kwestią wyobraźni. A żmudnym dopasowywaniem kawałeczków zajmą się maszyny. Nic nie stoi na przeszkodzie, by maszyna dopasowała do siebie zdjęcia, tak by stały się one elementem większej całości. Jedyne czego potrzeba to raptem kilkaset fotografii, by było w czym wybierać.

Po i przed

Po i przed

Akurat kilkaset zdjęć w dobie fotografii cyfrowej to żaden problem. Praktycznie każdy właściciel cyfrówki przechowuje zdjęcia gdzieś na dysku komputera albo na płytkach CD. I nie wiadomo kiedy zbiera się ich kilka tysięcy. Nawet jeśli nie jesteśmy w stanie wymyślić dla nich innego zastosowania, stanowią znakomity materiał do zrobienia mozaiki.

W niniejszym artykule opowiadamy, jak przerobić naszą kolekcję zdjęć na przykuwające oko układanki. Do opisu użyjemy programu Mazaika 2.4 napisanego przez Rosjanina Borysa Glazera. Program ma ogromne możliwości i jest bardzo prosty w użyciu.

Pomysł i worek zdjęć

Instalacja programu (który zamieściliśmy na naszej płycie) jest banalnie prosta i sprowadza się do uruchomienia instalatora mazsetup.exe i ewentualnie wskazania, w jakim katalogu program ma być nagrany.

Gdy rozpoczynamy pracę z programem, wita nas kreator mozaik. Warto przynajmniej na początku skorzystać z jego usług. W przyszłości można wyłączyć raz na zawsze, odznaczając kratkę z napisem "Show this Wizard evry time Mazaika starts". W pierwszym okienku kreatora mamy trzy czynności do wyboru: "Create new tile library", "Open an already existing tile library and create mozaic", "Save mosaic". Opcje oznaczają po kolei: stworzenie nowej biblioteki cegiełek, otwarcie istniejącej biblioteki i stworzenie mozaiki oraz jej zapisanie. Oczywiście za pierwszym razem musimy wybrać pierwszą opcję (między kolejnymi oknami przechodzimy, naciskając klawisz Next).

Biblioteka cegiełek to zbiór fotografii, które posłużą do tworzenia mozaik. Najprostszym wyborem jest wskazanie katalogu, w którym trzymamy wszystkie nasze zdjęcia. Ale można też inaczej wybierać - wszystko zależy od tego, z czego chcemy zrobić mozaikę. Gdy robimy na przykład mozaikę z krajobrazu, możemy wybrać fotografie z naszych wojaży itp. Wyborem katalogu zdjęć musi kierować jedna zasada - musi być ich naprawdę dużo i muszą być bardzo zróżnicowane kolorystycznie. By program dobrał sobie właściwe zdjęcia do średniej wielkości mozaiki, np. 30 x 30 cegiełek, musi mieć do dyspozycji ok. 2 tys. zdjęć. Inaczej trudno będzie mu stworzyć wyraźny obraz.

Tworzenie biblioteki zdjęć jest stosunkowo czasochłonne. Gdy komputer już nam stworzy bibliotekę, czas zabrać się do tworzenia właściwej mozaiki. Trzeba teraz wczytać obraz, który będzie stanowić podstawę układanki. Robimy to, wybierając z menu polecenie "File->Open Source Image". W oknie dialogowym, które się pojawi, możemy ustalić, z ilu cegiełek będzie składała się mozaika i który fragment zdjęcia ma zostać przerobiony. Program automatycznie dobiera proporcje cegiełek, w zależności od tego, co zawiera biblioteka.

Ostatni szlif

Teraz już można uruchomić proces tworzenia mozaiki. Mazaika 2.4 oferuje trzy tryby pracy. Wierszowy (Mosaic all), losowy (Random mosaic) i inteligentny (Smart mosaic). W pierwszym przypadku program po prostu jedzie od lewego górnego rogu zdjęcia przez kolejne kwadraty wyznaczone przez cegiełki, aż dojdzie do prawego dolnego rogu. Takie podejście może spowodować, że cegiełki będą się dość regularnie powtarzały, a co za tym idzie mozaika będzie dziwnie wyglądać. Sposobem na to jest tryb losowy, gdzie program na chybił trafił wybiera kolejność układania cegiełek. Ale najlepsze efekty daje tryb inteligentny, w którym program najpierw dobiera zdjęcia wzdłuż krawędzi obiektu na fotografii wyjściowej, a dopiero potem wypełnia resztę obszaru. W przypadku zdjęcia z białym jednolitym tłem warto jeszcze usunąć cegiełki, które tworzą tło.

Warto jeszcze wspomnieć o prezentowaniu efektów pracy. W zasadzie bez wydruku się nie obejdzie - monitory komputerowe mają zbyt małą rozdzielczość, by można było w pełni docenić wynik naszej pracy. Natomiast wydruk na fotograficznej drukarce atramentowej daje bardzo dobre rezultaty nawet już przy formacie 10 x 15 cm.

Z czego zrobić mozaikę

Wybór zdjęcia, które posłuży do zrobienia mozaiki, jest stosunkowo trudny. Główny motyw musi być duży, dominujący na zdjęciu. Pierwszym kryterium, jakim możemy sprawdzić, czy zdjęcie się nadaje, jest proporcjonalne zmniejszenie go tak, by miało szerokość zaledwie kilkudziesięciu pikseli. Jeśli po takiej operacji domyślamy się, co jest głównym motywem zdjęcia, możemy uczynić je podstawą mozaiki. Jeśli nie - trzeba szukać innej fotografii.

Za podstawę mogą posłużyć portrety, pod warunkiem że są robione na kontrastowym tle. Dobrym pomysłem są również znaki firmowe i innego rodzaju logo.


Zobacz również