Tajniki fotoretuszu

Kiedy zdjęcie wymaga korekty, jednym z wygodniejszych sposobów jest zastosowanie warstw dopasowania, czyli poprawienia fotografii przez nałożenie na siebie kilku zdjęć.

Kiedy zdjęcie wymaga korekty, jednym z wygodniejszych sposobów jest zastosowanie warstw dopasowania, czyli poprawienia fotografii przez nałożenie na siebie kilku zdjęć.

Jednym z najważniejszych narzędzi służących do edycji zdjęć w Photoshopie są warstwy. Niezależnie, czy mamy do czynienia z pełną wersją przeznaczoną dla studiów graficznych, czyli z Photoshop CS, czy jedynie z wersją dla fotoamatorów (Photoshop Elements) oddają nieocenione usługi osobie poprawiającej zdjęcia.

Przed i po

Przed i po

Generalnie, by wyobrazić sobie działanie warstwy, wystarczy pomyśleć, że układamy zdjęcia jedno na drugim. Niektóre mogą być częściowo przezroczyste albo mieć wycięte otwory.

Wyobraźmy sobie, że zdjęcia mogą między sobą oddziaływać - np. przenosić tylko kolory, zostawiając jasność, z jednego na drugie albo dodawać się (lub odejmować). To wszystko można osiągnąć właśnie na warstwach.

W prosty sposób możemy przerobić kolorowe zdjęcia na czarno-białe z jednym tylko elementem kolorowym. Wystarczy stworzyć warstwę dopasowania barwy/nasycenia i ustawić nasycenie na 0, a potem pomalować czarnym pędzlem te elementy, które mają być kolorowe.

W prosty sposób możemy przerobić kolorowe zdjęcia na czarno-białe z jednym tylko elementem kolorowym. Wystarczy stworzyć warstwę dopasowania barwy/nasycenia i ustawić nasycenie na 0, a potem pomalować czarnym pędzlem te elementy, które mają być kolorowe.

Jakby tego było mało, we flagowym produkcie Adobe - Photoshopie CS, każda warstwa może mieć tzw. maskę. To pojęcie zostało przeniesione z fotografii tradycyjnej, gdzie podczas obróbki zdjęcia pod powiększalnikiem fotograf mógł przesłaniać częściowo obraz rzucany na papier fotograficzny za pomocą dowolnie wyciętych kartoników. To pozwalało zrobić fotomontaż albo np. częściowo niedoświetlić wybrany fragment zdjęcia. Maskę w Photoshopie możemy traktować jak taki kartonik, w którym np. wycinamy dziurkę, przez którą widać elementy warstwy. Ale to nie wszystko - maska to obraz w skali szarości. Wszystkie miejsca białe są przezroczyste, wszystkie czarne - nieprzezroczyste. Szary kolor oznacza częściowe pokazanie obrazu na warstwie. Dzięki temu można wygenerować obraz łagodnie zanikający. Gdyby Photoshop Elements pozwalał na tworzenie masek do dowolnych warstw, zadanie tworzenia winiety na obrazie byłoby znacznie prostsze. Wystarczyłoby stworzyć maskę w kształcie owalu o rozmytych brzegach zamiast usuwać fragment obrazu. Na czym polega przewaga? Jak maskę źle narysujemy, zawsze można ją poprawić - białym kolorem odkrywamy obraz, czarnym zakrywamy. Takiej swobody nie da nam usuwanie fragmentów obrazu za pomocą selekcji, bo raz usuniętego obrazu nie możemy przywrócić w prosty sposób. Zwłaszcza że w Photoshopie możemy odwołać ostatnie 20 kroków. Jeśli zdjęcie intensywnie obrabialiśmy, po usunięciu fragmentu możemy nigdy już nie mieć szansy na poprawki.

Wymiana koloru na fotografii też nie stwarza większych problemów. Warstwa barwa/nasycenie z parametrem barwy (Hue) przesuniętym w dowolnym kierunku i odpowiednio narysowana maska sprawiają, że nikt się nie domyśli, w jakim kolorze było pierwotnie ubranko dziecka...

Wymiana koloru na fotografii też nie stwarza większych problemów. Warstwa barwa/nasycenie z parametrem barwy (Hue) przesuniętym w dowolnym kierunku i odpowiednio narysowana maska sprawiają, że nikt się nie domyśli, w jakim kolorze było pierwotnie ubranko dziecka...

Oczywiście opowieść o maskach i warstwach nie miałaby sensu w przypadku Photoshopa Elements, gdyby w ogóle nie można było ich zastosować. Jest pewien rodzaj warstw, który w tym programie może mieć maskę. Są to tzw. warstwy dopasowania (Adjustment Layers). Nie zawierają one obrazu, a jedynie zmieniają wygląd wszystkich warstw poniżej. Do dyspozycji mamy bardzo dużo możliwości: poziomy (Levels), jasność/kontrast (Brightness/Contrast), barwę/nasycenie (Hue/Saturation), mapę gradientową (Gradient Map), odwrotność (Inverse), próg (Treshold), posteryzację (Posterization).

W codziennej obróbce zdjęć najprzydatniejsze są poziomy jasność/kontrast i barwa/nasycenie. Pozostałe warstwy dopasowania są przydatne, gdy chcemy osiągnąć konkretne efekty specjalne.

Warstwy dopasowania można utworzyć na dwa sposoby - wybierając z menu opcję Layer->New Adjustment Layer i z listy, która się rozwinie, wybrać rodzaj warstwy. Drugi sposób - w palecie kontrolnej warstw trzeba kliknąć na dwukolorowe kółko, które wyświetli tę samą listę rodzajów warstw dopasowania co w pierwszym przypadku. Program najpierw otworzy okno dialogowe konkretnego filtru, jaki chcemy zastosować, a później utworzy warstwę i maskę do niej, oznaczoną w palecie kontrolnej warstw jako biały prostokąt. Warto wiedzieć, że gdy w momencie tworzenia nowej warstwy dopasowania jakiś fragment obrazu był wybrany za pomocą narzędzi selekcji, to program automatycznie utworzy maskę warstwy z wybranego obszaru. Wystarczy wybrać warstwę dopasowania i za pomocą pędzla domalować lub usunąć właściwe obszary. Tam, gdzie będziemy malowali czarnym kolorem, warstwa przestanie oddziaływać, tam gdzie białym, maska będzie działać na obraz w pełni. Wszelkie stopnie szarości oznaczają gradację efektu - im ciemniejszy kolor pędzla, tym warstwa dopasowania słabiej oddziałuje na obraz pod spodem.

Oczywiście, sposobów zastosowań warstw dopasowania są tysiące. My możemy jedynie zasugerować kilka ciekawych rozwiązań. Przykłady można mnożyć w nieskończoność. Najważniejsze jest to, że dzięki dobrze narysowanej masce można bez trudu osiągnąć efekty, które wymagałyby kilku godzin cierpliwej selekcji i nieustannych poprawek metodą prób i błędów. Proponujemy więc usiąść przed komputerem i samemu poeksperymentować z warstwami dopasowania - choćby po to, żeby się z nimi oswoić.

Poprawianie obrazu

1 To zdjęcie ewidentnie wymaga korekty, bo główny motyw - budynek - jest niewyraźny. Ale szkoda trochę niebieskiego nieba. Dlatego tutaj znakomicie sprawdzi się warstwa dopasowania "poziomy", czyli Levels.

1

1

2 Zaznaczamy więc magiczną różdżką (Magic Wand) niebo. Musimy kliknąć kilka razy w obrębie nieba, trzymając wciśnięty klawisz Shift. Na koniec dokonujemy inwersji zaznaczenia, naciskając Ctrl-I.

2

2

3 W palecie kontrolnej warstw klikamy na dwukolorowe kółko i wybieramy opcję Levels. Program otwiera okno dialogowe poziomów.

3

3

4 Przesuwamy środkowy suwak, tak by fasada budynku była dobrze widoczna. Po osiągnięciu pożądanego efektu klikamy OK.

4

4

5 Program tworzy nową warstwę wraz z maską. Gdy dobrze przyjrzymy się zdjęciu zobaczymy, że liście drzewa z lewej strony kadru zostały niepotrzebnie rozjaśnione.

5

5

6 Wybieramy pędzel, ustawiamy kolor na czarny i zamalowujemy obszar nad daszkiem. Liście ponownie stają się ciemne.

6

6

<hr size=1 noshade>Przybornik do robienia masek

Najważniejszymi narzędziami do edycji masek są pędzle. Gdy w palecie narzędzi wybierzemy pędzel, na górze okna programu pojawi się pasek z ustawieniami. Ma on dwie ważne listy rozwijane. W pierwszej możemy z grubsza wybrać kształt pędzla i jego twardość. W drugiej ustawiamy szczegółowo wiele parametrów dotyczących pędzla. Do wyboru mamy odstępy (Spacing), zanikanie (Fade), zmiany kolorów (Color Jitter), twardość (Hardness) i rozrzut (Scatter). Parametrami krągłość i kąt (odp. Roundness i Angle) ustawiamy kształt pędzla. Odstępy (Spacing) oznaczają, w jakich odległościach od siebie będą ułożone kolejne kopie pędzla. W podstawowej wersji są to po prostu duże czarne kropki. Jeśli ustawimy odstęp na więcej niż 50%, wówczas poszczególne kropki będą od siebie oddzielone. Jeśli parametr będzie mniejszy - będą na siebie zachodziły. Zanikanie pozwala ustalić jak szybko w pędzlu kończy się farba, co sprawia, że ślad pędzla znika w miarę ciągnięcia linii. Ważny jest jeszcze parametr twardość, którym ustalamy, jak bardzo będą rozmyte brzegi pędzla. W przypadku rysowania masek pozwala to na ustawienie ostrej linii odcinającej albo wręcz przeciwnie - delikatnego przejścia.


Zobacz również