Telewizja na twardym dysku

Technika cyfrowego zapisu obrazu na stałe zagościła w urządzeniach domowych. Jednak dopiero pełne połączenie technologii komputerowych i idei uniwersalnego rejestratora spowodowało amatorskie wykorzystanie możliwości dostępnych dzięki rozwojowi techniki.

Technika cyfrowego zapisu obrazu na stałe zagościła w urządzeniach domowych. Jednak dopiero pełne połączenie technologii komputerowych i idei uniwersalnego rejestratora spowodowało amatorskie wykorzystanie możliwości dostępnych dzięki rozwojowi techniki.

Magnetowidy HD oferują niespotykane dotąd możliwości, jednak dopiero z telewizją cyfrową mogą ujawnić je w pełni

Magnetowidy HD oferują niespotykane dotąd możliwości, jednak dopiero z telewizją cyfrową mogą ujawnić je w pełni

Od samych początków telewizji jednym z najtrudniejszych technologicznie problemów była rejestracja przygotowywanych programów. Do 1964 roku wszystkie audycje i filmy były albo emitowane na żywo, albo pochodziły z celuloidowej taśmy. Wtedy to właśnie amerykański koncern Ampex zaprezentował pierwsze urządzenie do zapisu obrazu na taśmie magnetycznej. Potężna szafa przepełniona elektroniką za pomocą czterech prostopadłych głowic zapisywała na calowej taśmie czarno-biały obraz. Pierwsze szpulowe amatorskie magnetowidy trafiły do użytkowników w połowie lat 70. Na początku lat 80. nastąpił wielki tryumf standardu VHS opracowanego przez firmę JVC. Od tego czasu dynamiczny rozwój doprowadził nas do amatorskiej rejestracji obrazu w postaci cyfrowej.

Jedność w wielości

Obecnie mamy aż 3 równolegle rozwijające się metody cyfrowego zapisu obrazu. Pierwsza polega na cyfryzacji starych analogowych technologii, jej efektem są kamery w standardach DVC i Digital 8 oraz cyfrowe magnetowidy Digital VHS. Druga metoda wykorzystuje do rejestracji obrazu standard DVD, a zatem obraz jest zapisywany na specjalnie wykonanej 12-cm płycie optycznej. Trzecia polega na zapisywaniu sygnałów wizyjnych na twardym dysku szybkiego, odpowiednio skonfigurowanego komputera. Poszczególne rozwiązania nie konkurują ze sobą, lecz doskonale się uzupełniają, można więc przypuszczać, że już niedługo w domach wideomaniaków spotkamy cyfrową kamerę, nagrywarkę, DVD i rejestrator HD-TV do nagrywania programów telewizyjnych. Wszystkie te urządzenia będą podłączone do komputera, na którym wykonamy bez straty jakości montaż i udźwiękowienie swojego amatorskiego filmu (montaż nieliniowy).

28 GB obrazu

Do czego statystyczny użytkownik wykorzystuje najczęściej magnetowid? Do nagrywania programów telewizyjnych w czasie, gdy nie ma go w domu lub gdy równolegle na innym kanale emitowany jest równie ciekawy program. Funkcję tę rejestrator HD-TV spełnia lepiej niż magnetowid VHS, pozwalając nam na rejestrację programów w formacie cyfrowym i odtwarzanie ich w innym czasie. Nie ma sensu pisać o jakości zapisu, która z racji użytej cyfrowej technologii odpowiada jakości filmów oferowanych na DVD. Przy korzystaniu z tego rejestratora należałoby zwrócić uwagę na dostarczenie jak najwyższej klasy sygnału wizyjnego, najlepiej z jednej z nadających program telewizyjny platform cyfrowych. Trzeba zaznaczyć, że HD-TV wyposażono również w wejście cyfrowe umożliwiające nagranie filmu z dźwiękiem w systemie Dolby Digital 5.1, jeżeli tylko jest on tak nadawany. Dźwięk wielokanałowy dostępny jest obok normalnego stereo. Na razie źródłem filmów nadawanych w systemie Dolby Digital jest satelitarna telewizja PRO7. Sektorowy zapis informacji daje niespotykane do tej pory możliwości.


Zobacz również