W kręgu Napstera

Internet, pozwalając na tworzenie sieci bezpośredniej wymiany plików na skalę ogólnoświatową, zrewolucjonizował technologię peer-to-peer.

Internet, pozwalając na tworzenie sieci bezpośredniej wymiany plików na skalę ogólnoświatową, zrewolucjonizował technologię peer-to-peer.

Sieci peer-to-peer oparte na Internecie robią zawrotną karierę. Dzięki nim możliwe się stały dystrybucja plików albo współdzielenie mocy obliczeniowej na skalę globalną. Inicjatywy takie jak Napster czy Gnutella zdobyły ogromną popularność wśród użytkowników Internetu, a rozwojem technologii P2P (peer-to-peer) są zainteresowane firmy komputerowe z całego świata. Sieci peer-to-peer mają coraz więcej zastosowań, bo dzięki nim możesz pobierać i udostępniać innym internautom nagrania muzyczne, a nawet... brać udział w projektach mających na celu poszukiwanie śladów cywilizacji pozaziemskich.

Technologia peer-to-peer, pozwalająca na bezpośrednią współpracę komputerów (na przykład w celu wymiany plików), wcale nie jest nowa. Już wiele lat temu budowano sieci P2P, które umożliwiały komunikację komputerów PC między sobą, a nie tylko z serwerem. Takie komputery ("peers") mogły korzystać z plików znajdujących się w innych pecetach. Sieci P2P, tworzone w niewielkich przedsiębiorstwach, pozwalały na lepsze wykorzystanie mocy obliczeniowej komputerów, zasobów dyskowych czy podłączonych do nich urządzeń, takich jak drukarki albo skanery. Systemem operacyjnym, z którego korzystali użytkownicy sieci peer-to-peer, mógł być na przykład Windows for Workgroups. Internet umożliwił powstanie globalnych sieci peer-to-peer, z których korzystają miliony użytkowników. Zmieniła się wielkość tych sieci, ale nie zadania - ich głównym celem pozostała wymiana plików oraz dystrybucja zasobów.

Rozwój globalnych sieci P2P wiąże się nierozłącznie z opracowaniem formatu skompresowanego zapisu nagrań dźwiękowych MP3. Jego utworzenie oraz popularyzacja zaowocowały powstaniem wielu aplikacji, takich jak odtwarzacze muzyczne czy rippery i enkodery, służące do konwertowania plików zgrywanych z płyt CD na pliki MP3. Sieci P2P dobrze się wkomponowały w modę na MP3, bo użytkownicy potrzebowali forum wymiany nagrań. Napster czy Gnutella stanowią najlepszy dowód na to, jak olbrzymie mogą być takie sieci.

Sieci P2P zdobyły ogromny rozgłos z powodu oskarżenia o naruszanie praw autorskich. Jednak globalne inicjatywy peer-to-peer to nie tylko popularne systemy dystrybucji nagrań muzycznych. Ta technologia może mieć wiele różnych zastosowań - pojawiły się takie przedsięwzięcia jak Centrata, których celem jest udostępnianie przez użytkowników mocy obliczeniowej czy pamięci dyskowej swoich komputerów na zasadach komercyjnych. Systemy takie umożliwiają przechowywanie zaszyfrowanych danych "gdzieś w Internecie" albo wykorzystanie wielu maszyn do realizacji czasochłonnych, wymagających obliczeń zadań. Zlecają je firmy, które w rezultacie nie muszą rozbudowywać własnych zasobów bądź kupować drogiego sprzętu. Przykładem wykorzystywania mocy obliczeniowej komputerów znajdujących się w różnych częściach świata mogą być również projekty SETI@Home i FightAIDS@Home.

Muzyczne P2P

Napster

www.napster.com

Witryna Napstera. Stąd można pobrać bezpłatnie aplikację-klienta sieci.

Witryna Napstera. Stąd można pobrać bezpłatnie aplikację-klienta sieci.

Napster jest obecnie chyba najpopularniejszym centrum dystrybucyjnym P2P, wykorzystywanym do wymiany nagrań muzycznych. Jest siecią peer-to-peer, korzystającą z centralnego serwera.

Dzięki programowi-klientowi użytkownik loguje się do jednego z serwerów, gdzie znajdują się informacje na temat dostępnych plików muzycznych. Po wyszukaniu nagrania pobiera je z komputera innego użytkownika Napstera (wymiana odbywa się z zastosowaniem specjalnego protokołu Napstera), po czym informacje o pobranych plikach trafiają do centralnego serwera. Serwer gromadzi dane o zarejestrowanych użytkownikach, a także o dostępnych plikach oraz oferuje mechanizmy wyszukujące. Nie przechowuje natomiast nagrań muzycznych.

W oknie Preferences możesz zmienić opcje programu.

W oknie Preferences możesz zmienić opcje programu.

Obsługa programów klienckich Napstera jest dość prosta. To jedne z najbardziej przyjaznych dla użytkownika aplikacji umożliwiających wyszukiwanie i pobieranie plików przez sieci peer-to-peer. Umożliwiają też korzystanie z chat roomu.

Popularne narzędzie służące do pobierania plików z Internetu - Napster, działające pod kontrolą systemu operacyjnego Microsoft Windows, nie jest jedynym narzędziem, które umożliwia korzystanie z sieci P2P Napster. Podobne aplikacje są dostępne do innych systemów operacyjnych. Użytkownicy Linuksa mogą skorzystać z takich programów jak Linux Napster Client (www.gis.net/~nite), Knapster (http://knapster.netpedia.net) czy GTK-Napster (www.geocities.com/xilliator). Programów obsługujących protokół stosowany w sieci Napstera jest dużo więcej.

Gnutella

http://gnutella.wego.com

Witryna gnutella.wego.com zawiera niezbędne informacje na temat Gnutelli.

Witryna gnutella.wego.com zawiera niezbędne informacje na temat Gnutelli.

Gnutella została utworzona przez pracowników należącej do AOL firmy Nullsoft (producenta popularnego Winampa). Jednak zaraz po publikacji w Internecie wersji beta programu dalsze prace nad Gnutellą zostały wstrzymane. Mimo to, dzięki zaangażowaniu wielu osób, powstawały kolejne klony aplikacji, a sieć istnieje nadal. GnutellaNet, w przeciwieństwie do Napstera, nie ma centralnego serwera i nie jest siecią o strukturze hierarchicznej.

Do transferu danych Gnutella używa protokołu HTTP. Użytkownik, chcąc się podłączyć do sieci, musi podać numer IP komputera, który jest już do niej przyłączony. (Są strony WWW zawierające numery IP komputerów podłączonych do sieci GnutellaNet. Numery IP można też znaleźć na kanałach IRC, na których dyskutują zwolennicy Gnutelli.) Można się podłączyć do więcej niż jednego komputera w sieci. Ponieważ przyłączenie się do każdej z maszyn "konsumuje" pasmo wielkości 500-100 bajtów na sekundę, zaleca się, aby użytkownicy posługujący się połączeniem Dial-Up nie przyłączali się do więcej niż dwóch, a przy szybszym połączeniu - czterech hostów.


Zobacz również