W stronę Neostrady

Szybkie łącza cyfrowe xDSL zdobywają coraz większą popularność na całym świecie. Za sprawą usługi o nazwie Neostrada wkrótce będą także dostępne w Polsce.

Szybkie łącza cyfrowe xDSL zdobywają coraz większą popularność na całym świecie. Za sprawą usługi o nazwie Neostrada wkrótce będą także dostępne w Polsce.

Kiedy Alexander Graham Bell przeszło sto lat temu opracowywał technologię rozmów telefonicznych, nie myślał chyba o tym, do czego zostanie wykorzystana w początkach XXI wieku. Przy użyciu tych samych kabli służących do transmisji głosu, czyli z wykorzystaniem istniejącej infrastruktury telefonicznej, jego prawnuki usiłują przesyłać nie tylko głos, ale też inne dane. Cyfrowe sygnały komputerowe mogą być zmieniane na analogowe, modulowane i przesyłane przez urządzenie zwane z tego powodu modemem (modulacja-demodulacja). Po drugiej stronie analogiczny modem dokonuje ponownej konwersji sygnału i przekazuje go do komputera-odbiorcy. Metoda ta, choć wciąż bardzo popularna, umożliwia jednak przekazywanie danych ze stosunkowo małą (jak na dzisiejsze czasy) prędkością. Z tego powodu wielkie koncerny telekomunikacyjne rozpoczęły poszukiwania wydajniejszych sposobów komunikacji.

Doskonałym pomysłem była rezygnacja z konwersji sygnałów cyfrowych na analogowe, a co za tym idzie możliwość bezpośredniej cyfrowej wymiany danych pomiędzy komputerami. Tak narodziła się usługa cyfrowych sieci zintegrowanych ISDN (Integrated Services Digital Network). Choć w tym przypadku połączenia także realizowane są przez publiczną sieć telefoniczną, to dzięki wykorzystaniu cyfrowej technologii po raz pierwszy pojawiła się możliwość jednoczesnego przekazu głosu i danych przez to samo łącze telefoniczne z szybkością od 64 Kb/s do 128 Kb/s (z wykorzystaniem dwóch kanałów).

Pierwsze modemy konwertowały wysyłany z komputera sygnał cyfrowy na analogowy (C/A). Do centrali telefonicznej i pomiędzy nimi dane były już przekazywane analogowo. Nie było możliwe jednoczesne prowadzenie rozmowy i przesyłanie danych. Modem-odbiorca musiał wykonać odwrotną pracę, czyli zmienić sygnał analogowy na cyfrowy (A/C). Wraz z wynalezieniem technologii ISDN możliwa stała się bezpośrednia cyfrowa transmisja danych (C), bez potrzeby zmiany cyfrowych danych na analogowe. Nadal jednak odbywało się to poprzez wspólną publiczną sieć telefoniczną. Dopiero rozwiązania xDSL pozwoliły na znaczne zwiększenie prędkości. Wymagają jednak wybudowania oddzielnych traktów dla danych (ATM) oraz podłączenia do nich central telefonicznych. Potrzebny jest też montaż tzw. splitterów, które rozdzielają dane od głosu i kierują go do nowej sieci.

Kolejny krok - HIS

Schematy typów sieci abonenckich udostępniających połączenie z Internetem

Schematy typów sieci abonenckich udostępniających połączenie z Internetem

Jeszcze szybszą odmianę przewodowego dostępu do sieci IP zaproponowała firma Ericsson. Zbudowała system HIS (Home Internet Solution) działający z prędkością 160 Kb/s między terminalem abonenta (oznaczanym HIS-NT) a centralą (HIS-NAE). Do analogowej linii telefonicznej w centrali i u abonenta dołączane są urządzenia wprowadzające modulację cyfrową. Podobnie jak ISDN technologia ta umożliwia jednoczesne prowadzenie rozmów telefonicznych i wymianę danych za pomocą jednej pary przewodów. Unikatowe rozwiązanie HIS polega na utrzymaniu stałego połączenia do przesyłania danych - podobnie jak w linii dzierżawionej - a więc z własnym adresem sieciowym przy równoczesnym i niezakłóconym działaniu telefonu. Dostęp do Sieci wymaga tylko logowania a nie zestawiania połączeń, czyli żmudnego dodzwaniania się, jak to ma miejsce w przypadku obu poprzednich rozwiązań.

Prawdy i mity o HIS oraz SDI

SDI można podkręcić do 160 Kb/s?

Przy użyciu technologii HIS połączenie pomiędzy terminalem abonenta (oznaczanym HIS-NT) a centralą HIS-NAE następuje z prędkością 160 Kb/s, jednak port szeregowy RS-232, do którego podłączany jest teminal, umożliwia przesyłanie danych z prędkościami najwyżej do 115 Kb/s. Nie da się przyspieszyć transferu do 160 Kb/s, gdyż wynika to z wewnętrznej budowy całego systemu HIS. Maksymalna szybkość transmisji danych to 115,2 Kb/s. Reszta z tych 160 Kb/s zużywana jest na sygnalizację i synchronizację terminala i centrali.

Albo HIS, albo faks?

Częściowo prawda. Przez HIS nie można wysłać faksu bezpośrednio z komputera, gdyż terminal HIS-NT nie ma funkcji faksowania (i producent nie planuje jej wprowadzenia). W celu wysłania faksu można skorzystać z witryn internetowych oferujących taką usługę online. Nic także nie stoi na przeszkodzie, by do terminala (do gniazda telefonicznego) dołączyć zwykły (niekomputerowy) zewnętrzny telefaks lub faksmodem.

To normalne, że SDI "przysypia".

Nieprawda. Terminal utrzymuje stałe połączenie z centralą o stałej przepustowości. Jeżeli chwilowo nie można korzystać z żadnych usług internetowych, należy zgłosić się do Biura Obsługi Klienta. Przyspieszy to sprawdzenie stanu technicznego łącza lub urządzeń dostępowych w centrali. Brak połączenia z wybraną witryną może też oznaczać przeciążenie albo wręcz wyłączenie odległego serwera, na którym strona się znajduje i nie zależy od lokalnego operatora.

SDI nie oferuje stałego adresu IP!

Nieprawda. Z usługą SDI związany jest stały adres IP. Numer IP jest jednak przypisany do urządzenia dostępowego HIS-NAE znajdującego się na półce w centrali. Jeżeli ulegnie ono zamianie, to zmienić może się także IP użytkownika. Taka sytuacja miała miejsce w wielu miejscowościach w czasie wymiany przez TP SA półek na urządzenia dostępowe HIS 2.0, jednak zwykle każdy użytkownik ma stały adres IP, unikalny w skali całego świata.

Domowy terminal abonencki (HIS-NT) komunikuje się z komputerem łączem szeregowym RS-232, co umożliwia transmisję asynchroniczną z maksymalną szybkością 115,2 Kb/s, zmniejszaną do około 70 Kb/s podczas jednoczesnego prowadzenia rozmowy telefonicznej. Obecnie rozwiązanie to jest, przynajmniej teoretycznie, dostępne we wszystkich centralach TP SA. Na koniec 2000 roku z tego sposobu podłączenia do Internetu korzystało 20 tys. abonentów. Kilku innych operatorów przymierza się również do niego, lecz w chwili pisania artykułu nie przedstawili jeszcze sprecyzowanych planów.

Co dalej z HIS

Taki terminal (zakończenie sieciowe NT) XpressLink produkcji Siemensa znajdzie się u abonenta sieci ADSL. Przed nim w razie potrzeby montowany będzie rozdzielacz pozwalający na równoczesne korzystanie z telefonu i ewentualnie ISDN.

Taki terminal (zakończenie sieciowe NT) XpressLink produkcji Siemensa znajdzie się u abonenta sieci ADSL. Przed nim w razie potrzeby montowany będzie rozdzielacz pozwalający na równoczesne korzystanie z telefonu i ewentualnie ISDN.

Ericsson nie spoczął na laurach i opracował kolejne wersje swego wynalazku. Pierwszą modernizacją było opracowanie tzw. HIS 2.0, który na półce w centrali mieści 120, a nie jak dotychczas 16 urządzeń dostępowych HIS-NAE. Różnica występuje tylko po stronie centrali i poza zmianą IP w niektórych przypadkach (patrz ramka) nie jest właściwie zauważalna. Większość osób korzystających obecnie z SDI oferowanego przez TP SA jest podłączona właśnie do systemu HIS 2.0, często nawet nie wiedząc o tym. Zmiany są kosmetyczne i nie dotyczą prędkości przesyłania danych. Ta zmieni się dopiero w wersji HIS 3.0 oznaczonej również jako HIS SHDSL (Single-Pair High-Speed Digital Subscriber Line). Przedstawione rozwiązanie będzie oferowało prędkości dostępowe 192 Kb/s, 254 Kb/s, 512 Kb/s aż do 2,32 Mb/s dzięki zmianie metody transmisji. Szybkość transmisji programowana jest niezależnie dla każdej linii. Nowa wersja systemu została zaprojektowana w taki sposób, aby możliwe było proste i płynne przejście z systemu HIS 2.0. Wystarczy wymienić karty w centrali i wyposażyć abonentów w nowe terminale. Zlikwidowano w nich "wąskie gardło" polegające na podłączaniu sprzętu do portu szeregowego RS-232. Terminal będzie wyposażony w port 10Base-T Ethernet. Będzie można więc bezpośrednio podłączyć do niego lokalną sieć komputerową lub router spełniający rolę firewalla. Wbudowane będą funkcje VoIP (trans- misja głosu przez IP), routing, DHPC, translacja adresów NAT, filtracja pakietów, itp. Dodatkowo terminal wyposażony będzie w przycisk Data Pipe Lock, którego naciśnięcie powoduje odseparowanie sieci abonenta od Internetu. Zapewnia to całkowite bezpieczeństwo sieci bez konieczności fizycznego rozłączania kabli. W dalszej przyszłości przewiduje się jeszcze wersje podłączane przez kabel USB i... Bluetooth (również wynalazek Ericssona - bezprzewodowa łączność radiowa pomiędzy urządzeniami elektronicznymi na odległość do 100 m). Nie przewiduje się budowy terminali jako wewnętrznych kart do komputera ze względu na występujące zakłócenia elektromagnetyczne. Cały czas musi poprawnie działać telefon.


Zobacz również