WAP i ty

Repertuar kin, rozkład lotów, kursy walut i wyniki spółek giełdowych w kieszeni marynarki. WAP oferuje dostęp do informacji z dowolnego miejsca globu. Wszystko dzięki pewnemu spotkaniu...

Repertuar kin, rozkład lotów, kursy walut i wyniki spółek giełdowych w kieszeni marynarki. WAP oferuje dostęp do informacji z dowolnego miejsca globu. Wszystko dzięki pewnemu spotkaniu...

Porozumienie ponad podziałami

Hanower, 1999 rok, targi CeBIT. Tam rozpoczyna się historia, która w ciągu roku zmieniła nasze pojmowanie Internetu. W luksusowym wnętrzu sterylnej, jak przystało na Niemców, sali konferencyjnej spotkali się przedstawiciele trzech największych graczy rynku telefonii komórkowej - Nokii, Ericssona i Motoroli. Na co dzień konkurenci, tym razem jednak wspólnie zasiedli do stołu i zgodnie podpisali porozumienie. Cóż mogło ich do tego skłonić? WAP - tajemniczy skrót, robiący ostatnio zawrotną karierę. Dotychczas sieć wiązała nas kablami ze stacjonarnymi, nieruchawymi komputerami lub w lepszym przypadku - gdy należeliśmy do szczęśliwego grona posiadaczy notebooków - z gniazdkami sieciowymi. "Wielka Trójka” postanowiła przeciąć te krępujące więzy. Tak narodził się WAP.

Oczywiście już wcześniej istniały rozwiązania, pozwalające na podłączenie do Internetu bez użycia kabla, za pomocą takich urządzeń jak Nokia Communicator czy notebook wyposażony w kartę PCMCIA. Z uwagi na specyfikę tych urządzeń, a w szczególności ich wysokie koszty, bezprzewodowy Internet był dostępny tylko nielicznej grupie klientów, bez perspektywy na zaistnienie jako obowiązujący standard. Podpisanie porozumienia stało się punktem zwrotnym w rozwoju nowych technologii telekomunikacyjnych. Opracowanie wspólnej strategii i wprowadzenie standardów protokołów transmisyjnych umożliwiło korzystanie z zasobów Internetu bezpośrednio z aparatów komórkowych. Dane stały się dostępne szerokiej rzeszy abonentów telefonii komórkowej, a co najważniejsze – bez „kablowych” ograniczeń. Nokia, Ericsson i Motorola połączyły się w Forum WAP, będącym obecnie związkiem ponad 175 firm, które przyczyniły się do opracowania standardu. Forum jest instytucja otwartą, do której mogą przystępować wszystkie przedsiębiorstwa z branży telekomunikacyjnej.

Protokół WAP określa sposób dostępu do informacji z cyfrowych telefonów komórkowych i innych rządzeń bezprzewodowych, wykorzystujących infrastrukturę sieci klasy GSM do przesyłania danych. Określenie standardów protokołu umożliwiła współdziałanie urządzeń różnych producentów, dostarczanych na potrzeby abonentów wszystkich cyfrowych sieci telefonii bezprzewodowej, jak również użytkowników pagerów i innych sieci transmisyjnych. Istnieje również wiele programów emulujących przeglądarki WAP wbudowane w telefony komórkowe. Aplikacje te umożliwiają dostęp do stron napisanych na potrzeby WAP na dowolnym komputerze klasy PC, podłączonym do Internetu poprzez sieć TCP/IP.

Pierwsza, pełna specyfikacja WAP, została opracowana po 10 miesiącach od spotkania na targach CeBIT. Poszczególne części składowe WAP, takie jak protokoły, języki i aplikacje, powstały na bazie rozwiązań już istniejących i sprawdzonych. Protokoły TCP/IP i HTTP oraz język HTML zaadaptowane lub zmodyfikowano. Niektóre technologie i aplikacje zaczerpnięto z podobnych systemów rozwijanych dotychczas samodzielnie przez dostawców sprzętu telekomunikacyjnego, m.in. z opracowanych przez Nokię – TTML i Smart Messaging - oraz stworzonych przez Unwired Planet – HDML, HDTP.

Standardów ci mnogo

WAP to nie jeden, lecz wiele standardów określających sposób kodowania, szyfrowania i przesyłania danych. Rozwiązania użytkowane na potrzeby WAP mają odpowiedniki w znanych internetowych protokołach i językach programowania i kodowania stron WWW. Język WML to odpowiednik HTML, zaś WMLS – wapowskie odwzorowanie JavaScript. Odpowiednikiem SSL jest WTLS, natomiast WSP/WTP zastępują protokół HTTP i zapewniają usługi związane z przydzielaniem numerów IP czy tłumaczeniem nazw internetowych na adresy IP.

Strony, do których użytkownicy Internetu mają dostęp za pomocą przeglądarek Internet Explorer czy Netscape Navigator, w podstawowej formie oparte są na języku HTML. Stosowanie takiego standardu sprawia, że teoretycznie dowolna strona WWW jest dostępna niezależnie od systemu operacyjnego i przeglądarki zainstalowanej w komputerze użytkownika. Podobna idea przyświeca technologii WAP. Z założenia ma być ona dostępna użytkownikowi niezależnie od typu urządzenia (telefon, organizer) i producenta. Aby taka funkcjonalność była możliwa, niezbędne jest korzystanie ze standardowego języka programowania stron WAP (tak jak w przypadku WWW).

Na potrzeby telefonii komórkowej opracowano język WML (Wireless Markup Language), służący do programowania stron pod kątem standardu WAP. WML jest zbliżony budową do języka XML, który zyskuje coraz większą popularność, nie tylko jako język programowania stron WWW, lecz także jako metajęzyk aplikacji wymieniających między sobą informacje w systemach EDI. Twórcy języka WML szczególną uwagę zwrócili na jego przeznaczenie, czyli na to, by był on przetwarzany przez małe urządzenia bezprzewodowe o licznych ograniczeniach. Ze względu na rozmiary, telefony komórkowe zawierają niewielką liczbę klawiszy, w tym przyciski alfanumeryczne i kilka klawiszy specjalnych, oraz małe wyświetlacze o niskiej rozdzielczości. Niektóre z obecnie oferowanych telefonów obsługujących WAP wyświetlają tylko kilka linii tekstu, z których każda może zawierać 8-12 znaków. Ponadto wiele spośród tych urządzeń charakteryzuje się małą mocą obliczeniową, co w połączeniu z niewielką szybkością transmisji danych wraz z opóźnieniami w przekazywaniu informacji pomiędzy serwerem a odbiorcą uniemożliwia tworzenie zaawansowanych i atrakcyjnych serwisów.

Grafika na wyświetlaczu

Specyfikacja WAP dopuszcza implementowanie grafiki w specjalnym formacie WBMP (Wireless BMP). Format WBMP nie posiada wsparcia dla animacji, tak jak format GIF, istnieje jednak możliwość tworzenia animacji przy użyciu specjalnego polecenia języka WML. W dotychczas stosowanej wersji WAP 1.1 WBMP to w uproszczeniu jednobitowa wersja formatu BMP, czyli możliwe do uzyskania są tylko dwa kolory - czarny i kolor tła wyświetlacza. Przed umieszczeniem grafiki na stronie napisanej w języku WML każdy obrazek musi być przetworzony do tego specjalnego formatu. Dwa kolory to nie jedyne ograniczenie WBMP: dodatkowym problemem jest również jego rozdzielczość. Standardowo rysunki przesyłane do telefonów komórkowych nie powinny być większe niż 150 x 150 pikseli, jednak różne telefony mają odmienne rozmiary wyświetlaczy. Ponadto istnieje kwestia wielkości pojedynczego obrazka, dotycząca limitu pamięci telefonu. Nokia 7110 ma graficzny ekran o rozdzielczości 96 x 65 pikseli. Chociaż obrazki mogą być nieznacznie większe, to maksymalny obszar przeznaczony na nie zawiera się w granicach 95 x 45 pikseli. Ekran telefonu Ericsson R320 ma wymiary 101 x 52 pikseli i umożliwia wyświetlenie 4 linii tekstu, zaś Ericsson R380 ma rozdzielczość 360 x 120 pikseli, natomiast obszar roboczy wynosi 310 x 100 pikseli. Piksele na ekranie Nokii 7110 są nieznacznie wyższe niż szersze, co powoduje, że wyświetlany na nim kwadrat będzie wyglądał jak prostokąt, a koło na ekranie - jak elipsa. Ponieważ wyświetlacze większości telefonów charakteryzują się tą specyficzną proporcją wysokości i szerokości, podczas obróbki grafiki należy dokonać konwersji obrazków w celu uzyskania kwadratu wyglądającego jak kwadrat i koła wyglądającego jak koło. Jednak po takim zabiegu obrazek, który będzie prawidłowo wyglądał na wyświetlaczu Nokii 7110, będzie miał zdeformowane proporcje w Ericssonie R380.


Zobacz również