Wideo dla WWW

Od prawie roku prowadzę w Internecie magazyn o deskorolce. Niedawno zacząłem się zastanawiać nad wzbogaceniem jego zawartości. Przypadek sprawił, że otrzymałem możliwość przetestowania czterech kart do nagrywania i montażu filmów wideo. Zabrałem się z zapałem do testowania, gdyż wydawało mi się, że każda karta zdolna do nagrywania w formie cyfrowej filmów wideo (tzw. frame-grabber) to doskonałe narzędzie dla twórców stron internetowych. Jednak praca z tymi urządzeniami całkowicie zmieniła mój pogląd.

Od prawie roku prowadzę w Internecie magazyn o deskorolce. Niedawno zacząłem się zastanawiać nad wzbogaceniem jego zawartości. Przypadek sprawił, że otrzymałem możliwość przetestowania czterech kart do nagrywania i montażu filmów wideo. Zabrałem się z zapałem do testowania, gdyż wydawało mi się, że każda karta zdolna do nagrywania w formie cyfrowej filmów wideo (tzw. frame-grabber) to doskonałe narzędzie dla twórców stron internetowych. Jednak praca z tymi urządzeniami całkowicie zmieniła mój pogląd.

Do testów otrzymałem dwie dość tanie karty, przeznaczone do zastosowań domowych, i dwie profesjonalne do nieliniowego montażu filmów wideo. Testowałem głównie pod kątem przydatności dla twórców stron WWW i do zastosowań multimedialnych, choć dla dwóch profesjonalnych kart do montażu nieliniowego była to tylko skromna część możliwości.

AVer TV-Phone

Pierwsza testowana karta składa się faktycznie z kilku urządzeń: tunera TV, radia FM i frame-grabbera, umożliwiającego nagrywanie pojedynczych klatek, całych sekwencji filmowych i prowadzenia wideokonferencji. Do zestawu dołączony jest pilot na podczerwień.

Tuner telewizyjny, działający w systemie PAL, obsługuje oba działające w naszych warunkach systemy dźwiękowe (polska D/K i D/K + B/G). Strojenie kanałów wykonywane jest automatycznie (lub ręcznie) dla 181 programów. Zmiany kolorów, kontrastu, głośności wyświetlane są na ekranie identycznie jak w tradycyjnych telewizorach i obsługiwane przez pilota. Obraz antenowy (lub wideo) oglądać można w skalowanym okienku bądź na pełnym ekranie. I tu pojawia się pierwszy mankament karty. Opcja oglądania telewizji na pełnym ekranie wyświetla obraz w rozdzielczości VGA (640x480). Aby karta pracowała z maksymalną dla niej rozdzielczością, czyli 1024x768, trzeba ręcznie ustawiać wielkość już skalowanego okienka. Teoretycznie nie jest to duży problem, ale w starszych monitorach (takich jak mój), pracując w wyższych rozdzielczościach (np. 800x600) po przełączeniu na tryb pełnoekranowy, trzeba ręcznie ustawiać odchylanie pionowe monitora. Do karty można dokupić przystawkę rozszerzającą możliwości tunera TV o opcję teletekstu, ale w testowanym egzemplarzu nie została ona zamontowana.

Kolejną częścią karty jest radioodbiornik. Dołączona do zestawu antena w postaci kabla pozwala na dobry odbiór radia nawet w pobliżu urządzeń elektronicznych. Program obsługi jest łatwy w użyciu i pozwala na zapamiętanie 20 stacji. W przypadku odbioru stacji radiowych z telewizji kablowej to stanowczo za mało dla programu komputerowego. Jednak ogólnie dobra jakość radia pozwala zapomnieć o tej drobnej niedogodności.

Najciekawsza dla mnie część karty - frame-grabber - sprawiła mi wielki zawód. Producent informuje, że potrafi ona nagrywać krótkie sekwencje w rozdzielczości 320x240 pikseli z prędkością 30 klatek na sekundę. Okazało się jednak, że nawet w rozdzielczości 160x120 nie udało mi się nagrać 10-sekundowego filmu bez utraty płynności. Ponadto producent twierdzi, że minimalne wymagania stawiane komputerowi to procesor Pentium 90 MHz i 16 MB RAM. Kartę testowałem na komputerze z Pentium 120 MHz i 16 MB RAM.

Po tygodniowym używaniu karty Aver TV-Phone i późniejszym testowaniu pozostałych, doszedłem do wniosku, że część karty początkowo wydająca się najbardziej atrakcyjną, umożliwiająca nagrywanie plików *.avi, okazała się ze wszystkich kart najsłabiej działająca. Jednak tuner TV i radio spisywały się bez zarzuty, dlatego zakup karty do odbioru radia i telewizji podczas zwykłej pracy może okazać się - zważywszy na cenę kompletu - propozycją interesującą.

Tekram CaptureTV M230

W przeciwieństwie do opisanej Aver TV-Phone, omawiany zestaw składa się z karty graficznej (Mach64) i zintegrowanego z nią tunera TV oraz frame-grabbera. Sterowanie kartą odbywa się także za pomocą pilota na podczerwień.

Tuner TV działał poprawnie, program obsługi był praktyczny i zdecydowanie najefektowniejszy ze wszystkich testowanych kart. Nie było także problemu z oglądaniem telewizji na pełnym ekranie. Program dostosowywał się do aktualnej rozdzielczości i w trybie pełnoekranowym wyświetlał obraz np. w rozdzielczości 800x600. Możliwe jest także zainstalowanie przystawki obsługującej teletekst, jednak testowana wersja nie była w nią zaopatrzona.

Nagrywanie filmów (frame-grabber) działało nieco lepiej niż w Aver TV-Phone. Karta Tekram CaptureTV może nagrywać sekwencje 30-sekundowe w rozdzielczości 160x120 przy prędkości 30 klatek na sekundę, ale przy wyższych rozdzielczościach (np. 320x240) płynność obrazu była często niedostateczna. Zdarzało się, iż przy nagrywaniu kolejnych sekwencji lub przewijaniu wideo na podglądzie karta "gubiła" sygnał. Pomagało jedynie ponowne (czasem kilkukrotne) ustawienie parametrów źródła obrazu (Composite lub S-Video).

Karta graficzna działała dobrze, a dołączone do niej oprogramowanie dla Windows 95 sprawiło mi miłą niespodziankę. Karta potrafi tworzyć wirtualny desktop w rozdzielczości większej niż aktualnie używana w systemie (np. 1280x1024) i regulować - niezależnie od monitora - ostrość i kontrast obrazu całego systemu (nie tylko obrazu z tunera).

Podsumowując działanie Tekram Capture TV i rozważając jej ewentualny zakup, wśród argumentów "za" trzeba podkreślić dobrą kartę graficzną i tuner TV oraz większe od Aver TV-Phone możliwości frame-grabbera przy jednoczesnej dość niskiej cenie. Wadami są zaniki sygnału i słaba jakość nagranego pliku.

MiroVideo DC10/MiroVideo DC30

Testowane przeze mnie karty DC10/DC30 nie należą do grupy sprzętu do popularnych zastosowań domowych. Oczywiście - przy wysokiej cenie - istnieje niewielka szansa, iż zagoszczą w domu. Wymagania sprzętowe tych kart, jak i ogrom ich możliwości sprawiają, że nabywców znajdują raczej w studiach filmowych i pracowniach multimedialnych.

Karty przeznaczone są do nieliniowego montażu filmów. Polega on na tym, że materiał (sekwencje wideo) przegrywane są do komputera bez utraty jakości, poddawane montażowi filmowemu i ponownie zgrywane na taśmę wideo. Wymagania obu kart są różne. Zależy to przede wszystkim od ich zastosowania. Do nagrywania filmów w rozdzielczości 576x384 pikseli i niższych wystarczy komputer z Pentium 133 MHz i 32 MB RAM, ale najważniejszy wydaje się duży, szybki dysk (najlepiej SCSI-2). Przy nagrywaniu filmu w systemie PAL, przy pełnej jakości 50 klatek na sekundę, dysk 600 MB "wystarczy" tylko na ok. 2 min filmu! Jednak przygotowując filmy do prezentacji na CD-ROM-ach i stronach internetowych (niższa rozdzielczość) wymagania znacznie zmniejszają się. 20-sekundowy film zajmuje wtedy - bez kompresji - ok. 15-20 MB. Niestety, karty DC10 i DC30 nie działają poprawnie z niektórymi kartami graficznymi S3, a producent radzi w takim wypadku zakup innej.

MiroVideo DC10 i DC30 różnią się jedynie rozwiązaniami dotyczącymi nagrywania dźwięku. Prostsza i o połowę tańsza CD10 nie ma problemów z nagrywaniem obrazu wideo, lecz dźwięk zgrywany jest oddzielnie przez kartę muzyczną. Powoduje to niekiedy trudności z idealnym dostosowaniem obrazu do dźwięku. Poza tym technicznie karty są identyczne, warto jednak wiedzieć, że do DC30 dołączone jest lepsze oprogramowanie: Adobe PhotoShop LE i Adobe Premiere LE. Oprogramowanie instalacyjne do DC10/DC30 zawiera, niestety, poważny błąd. Dołączony program do zgrywania filmów na dysk twardy przy każdorazowym uruchomieniu informuje, że nie został zainstalowany sterownik VxD. Po kilkukrotnym naciśnięciu przycisku "OK" karta działa bez zarzutu z dołączonym standardowo programem (VidCap 32), ale nie współpracuje z lepszymi, również dołączonymi do karty programami (np. Adobe Premiere). Jest to - według mnie - niepoważne, zważywszy na wysoką cenę urządzenia.

Po przetestowaniu kart, zmieniłem pogląd na temat sprzętu dla mojego magazynu (czytaj: do serwisów WWW). Zdałem sobie sprawę, że bardzo dobrą jakość otrzymam jedynie na sprzęcie profesjonalnym (DC10/DC30), a dla stron WWW zadowalające są możliwości kart typu Tekram CaptureTV. Przygotowane przy użyciu takiego sprzętu filmy wystarczą w zupełności na "zatkane" internetowego łącza i - co najważniejsze - zwiększą atrakcyjność stron WWW.

AVer TV-Phone

cena: 650 zł + dopłata 40 zł za głowicę kablową (hyperband)

Dystrybutor w Polsce:

Proabit Sp. z. o. o.

Ul. Mickiewicza 14

05-090 Raszyn k/Warszawy

tel. 720-20-32

fax. 756-08-91

WWW producenta: http://www.aver.com

Tekram Capture TV M230

cena: 670 zł + Vat

Dystrubutor w Polsce:

SLASH s.c.

ul. Lisa Kuli 4/1

Warszawa

tel. 39 54 42 i 639 94 43

http://www.metech.com.pl/slash

WWW producenta:

http://www.tekram.com

Miro DC 10

cena: 1260 zł

Miro DC 30

cena: 2760 zł

Dystrybutor w Polsce:

UNIPOL

ul.Smulikowskiego 1/3

Warszawa

tel. 635-89-49

http://www.atm.com.pl/unipol

WWW producenta:

http://www.miro.com


Zobacz również