Więcej miejsca

Kiedy kupowałeś swojego Maca, wydawało ci się, że dysk twardy o pojemności 10 lub 20 gigabajtów wystarczy na długie lata. Aplikacje graficzne i system operacyjny wymagają jednak coraz więcej miejsca do komfortowej pracy. Rosnąca popularność programów iMovie, iTunes oraz iPhoto sprawia, że dużą część dysku zajmują filmy i fotki z wakacji oraz pliki MP3 ulubionych wykonawców.

Kiedy kupowałeś swojego Maca, wydawało ci się, że dysk twardy o pojemności 10 lub 20 gigabajtów wystarczy na długie lata. Aplikacje graficzne i system operacyjny wymagają jednak coraz więcej miejsca do komfortowej pracy. Rosnąca popularność programów iMovie, iTunes oraz iPhoto sprawia, że dużą część dysku zajmują filmy i fotki z wakacji oraz pliki MP3 ulubionych wykonawców.

Współczesne komputery pozwalają na podłączenie różnego rodzaju dysków, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Czy należy zdecydować się na dysk IDE czy SCSI? Czy najlepszy interfejs napędu zewnętrznego to FireWire, czy też USB? digit pomoże w podjęciu wyboru.

Jakie masz potrzeby?

Przed wyprawą do sklepu należy zastanowić się nad zadaniami, do jakich wykorzystywany jest komputer. Czy użytkownik pracuje z danymi audio, wideo lub plikami graficznymi? Bardzo ważną kwestią jest również przeciętna wielkość pliku.

Odpowiedź na te pytania pozwoli ustalić przepustowość dysku, czyli liczbę megabajtów przesyłanych w ciągu jednej sekundy. Niezależnie od typu wykorzystywanych danych dysk może stanowić wąskie gardło całego systemu. Oszczędność kilkudziesięciu sekund w czasie zapisu pliku o wielkości 500 MB może spowodować znaczne zwiększenie wydajności pracy w dłuższym czasie.

W przypadku plików dźwiękowych wymagania wobec szybkości twardego dysku są zależne od liczby używanych ścieżek. Praca z dwoma ścieżkami dźwiękowymi o jakości płyty CD wymaga odczytu lub zapisu z prędkością 0,2 MB/s, natomiast miksowanie 64 ścieżek wymaga już bardzo szybkich dysków o niskim czasie dostępu, ponieważ głowice muszą przemieszczać się błyskawicznie w czasie zapisu każdego pliku.

Również w przypadku pracy wideo dane muszą być dostarczane bardzo szybko, gdyż zwolnienie tempa może spowodować pominięcie klatek i pogorszenie jakości końcowego obrazu. Uważa się, że do edycji dwóch ścieżek DV wymaga się przepustowości 3,6 MB/s. Profesjonaliści pracują jednak na "surowych" danych bez kompresji, co zwykle wymaga dysków o przepustowości 30 MB/s lub większej.

Ze względu na spadające ceny oraz rosnące potrzeby użytkowników warto rozważyć kupno dysku o pojemności co najmniej 80 GB. Dobrze znana zasada mówi jednak, żeby obliczyć swoje aktualne potrzebny i pomnożyć wynik przez 2, a następnie wybrać dysk o takiej pojemności.

Warto wiedzieć, iż na wydajność dysku duży wpływ ma prędkość obrotowa. Obecnie najczęściej stosowane są dyski o 7200 obr./min i 5400 obr./min. Szybsze dyski generują jednak zbyt dużo ciepła, co może spowodować problemy po ich zamontowaniu w obudowie iMaca.

Nowoczesne technologie

Sprzedawane obecnie Maki pozwalają na podłączenie twardego dysku poprzez interfejsy USB, IDE (ATA), FireWire, SCSI i Fibre Channel. Zwykle możliwe jest połączenie dwóch lub więcej dysków w tak zwaną macierz (ta technologia nosi nazwę RAID).

IDE - dyski tego typu są montowane w każdym Macintoshu od kilku lat. Od dłuższego czasu jest to również standardowy interfejs w komputerach PC. Dyski IDE są relatywnie tanie w stosunku do swojej pojemności (około 500 zł za dysk 40 GB).

Dyski IDE są wystarczająco szybkie do większości zastosowań domowych i profesjonalnych (oczywiście z wyjątkiem pracy z dużymi plikami wideo lub skomplikowanymi pracami w Photoshopie).

Największą wadą dysków tego typu jest konieczność ich instalacji wewnątrz komputera. Oznacza to, że bez problemu można je zamontować tylko w Power Macach, gdzie jest dostępne miejsce dla dodatkowego dysku. iMaki i eMaki wymagają wymiany wbudowanego dysku (co jest dość skomplikowanym procesem), a komputery przenośne wykorzystują specjalne, mniejsze dyski IDE o wyższej cenie.

USB - wszystkie nowe Maki mają wbudowane dwa złącza do podłączania urządzeń zewnętrznych - USB i FireWire. Dyski zewnętrzne USB są zwykle tańszą opcją, ale wersja USB 1.1 zapewnia maksymalną przepustowość tylko 1,5 MB/s. Wystarczy to do pracy z iTunes lub iPhoto, ale bardziej skomplikowane aplikacje mają jednak wyższe wymagania.

W świecie komputerów PC dostępne są również urządzenia zgodne z nowszym standardem USB 2.0. Taki dysk może być podłączony także do Maca, ale powoduje to zmniejszenie wydajności (chyba że zainstalowano dodatkową kartę USB 2.0).

FireWire - jest to zarejestrowana nazwa Apple'a dla standardu IEEE 1394. Taki interfejs można znaleźć w większości nowoczesnych cyfrowych kamer wideo. FireWire obsługuje teoretycznie transfer danych ze stałą prędkością 30 MB/s, ale w rzeczywistości ich wydajność jest znacznie mniejsza. Jest to spowodowane faktem, iż prawie nie istnieją "prawdziwe" dyski FireWire, a jedynie urządzenia z mostkiem łączącym dysk IDE z tym interfejsem. Na szybkość dysku tego typu wpływ ma również rodzaj zastosowanego mostka (z tego powodu zalecany jest zakup dysku z mostkiem Oxford 911).

Zewnętrzny dysk FireWire może być podłączony praktycznie do każdego Maca włącznie z komputerami przenośnymi. Umożliwia to szybkie przenoszenie danych pomiędzy różnymi komputerami. W celu podłączenia dysku nie jest wymagane nawet wyłączenie Maca (co było dawniej zmorą posiadaczy urządzeń SCSI).


Zobacz również