Wielki wyścig

Który procesor jest najszybszy? Który najbardziej opłaca się kupić? Czy 2 GHz to faktycznie więcej niż 1,4 GHz? Na te i inne pytania odpowiadamy w poniższym opisie testu procesorów.

Który procesor jest najszybszy? Który najbardziej opłaca się kupić? Czy 2 GHz to faktycznie więcej niż 1,4 GHz? Na te i inne pytania odpowiadamy w poniższym opisie testu procesorów.

Gdy AMD w zeszłym roku wygrał nieformalny wyścig do 1 GHz, prezentując Athlon taktowany z taką częstotliwością, wydarzenia nabrały niebywałego tempa. Okazało się nagle, że technologie, nad którymi pracowali najwięksi producenci, pozwolą w sposób wcześniej nieznany zwiększać wydajność procesorów w ciągu nadchodzących miesięcy. Kolejną rundę wygrał 27 sierpnia Intel, oficjalnie ogłaszając wprowadzenie do sprzedaży Pentium 4 2 GHz. Nie był to jednak koniec zmagań, gdyż w tym samym czasie pokazano testowe Pentium 4 taktowane z częstotliwością 3,5 GHz. W październiku AMD ogłosiło, że wprowadza do sprzedaży Athlony XP, które pod względem wydajności mogą swobodnie konkurować z najszybszymi Pentium 4 (w czasie przygotowywania naszego testu Athlony XP nie były dostępne). Końca zmagań nie widać. Największą korzyść mają z tego, oczywiście, klienci - Athlon 1,4 GHz kosztuje zaledwie niecałe 700 zł!

Przed lekturą wyników testów warto się zatem przyjrzeć zapowiedziom na najbliższe miesiące.

Pozycja AMD została ostatnio nieco zachwiana, jednak najnowsze procesory Athlon XP powinny pomóc ją odzyskać, mimo kontrowersji związanych z nazewnictwem. Chodzi o przyjętą konwencję, według której mamy np. Athlon XP 1800+. Wbrew pozorom, wcale nie jest taktowany z częstotliwością 1800 MHz, lecz 1533 MHz. Symbol 1800+ oznacza, że produkt AMD jest szybszy od konkurencyjnych procesorów 1800 MHz. Jak oficjalnie tłumaczy AMD (głównie po to, aby uniknąć problemów prawnych), porównanie odnosi się do starszych procesorów AMD Athlon Thunderbird. Oczywiście prawdziwy cel to pokazanie, że procesory AMD mimo niższych częstotliwości taktowania zegarów mogą konkurować z procesorami Pentium 4, taktowanymi nominalnie z wyższą częstotliwością. Jest tak dlatego, że mogą w jednym cyklu zegara wykonywać więcej operacji niż procesory Pentium 4, wyrównując w ten sposób niedostatek megaherców.

Test procesorów

Test procesorów

Pierwsze testy, opublikowane przez zachodnie serwisy internetowe, wskazują, że nazwa jest uzasadniona, a może nawet za skromna. Athlon XP 1800+ powinien się nazywać Athlon XP 1900+. Tymczasem na koniec tego roku zapowiedziane są Athlony XP 2000+, choć jeszcze nie wiadomo, z jaką częstotliwością będą pracować.

Jednak Intel, nauczony niedawnym doświadczeniem (musiał oddać część rynku bardziej dynamicznemu AMD), nie traci kontroli. Na koniec tego roku zapowiedziane są nowe procesory Pentium 4 z jądrem Northwood, wykonane w technologii 0,13 mikrona. Pierwsze egzemplarze taktowane będą z częstotliwością 2,0 GHz. Technologia 0,13 mikrona, której wdrożenie AMD planuje dopiero na rok 2002, daje Intelowi dużą przewagę, pozwala bowiem bardzo szybko zwiększać taktowanie procesorów. Nawet stosując sztuczki w nazewnictwie, AMD będzie musiało mocno się starać, aby dotrzymać kroku lub próbować prześcignąć Intela.

Druga płaszczyzna zmagań wiąże się z tanimi procesorami, przeznaczonymi do komputerów klasy podstawowej. Mowa oczywiście o Duronach i Celeronach. Tutaj pałeczkę przejął Intel, wypuszczając Celeron 1,2 z jądrem Tualatin, wykonany w technologii 0,13 mikrona. W ten sposób Celeron stał się pod względem wydajności konkurencyjny w stosunku do Durona, nawet wyposażonego w nowe jądro Morgan. Wiadomo również, że Intel zamierza w najbliższym czasie zwiększyć częstotliwość taktowania Celeronów, a w przyszłym roku wyposażyć tę linię procesorów w jądro znane z Pentium 4. W drugim kwartale 2002 roku dostępny będzie Celeron 1,4 GHz, a pod koniec przyszłego roku ma się m.in. pojawić Celeron taktowany z częstotliwością 1,8 GHz (jądro Willamette).

Do rywalizacji w segmencie tanich procesorów próbuje się włączyć VIA. Na razie próby te są mało udane, bo pod względem wydajności produkty z rodziny C3 pozostają wyraźnie w tyle za procesorami czołowej dwójki, AMD i Intela. Jedyną ich zaletą, mającą znaczenie głównie w przypadku komputerów przenośnych, jest bardzo mały pobór mocy i wynikające z tego niewielkie wydzielanie ciepła. Jeśli chodzi o wydajność, może sytuacja się zmieni, gdy pod koniec tego roku do sprzedaży trafią najnowsze procesory C4 z jądrem Nehemiah, taktowane z częstotliwością 1,2-1,3 GHz.

Wiele dzieje się w dziedzinie chipsetów. Długą listę zapowiedzi przedstawił Intel. W 2002 roku pojawią się m.in. Tehama-E (do Pentium 4, dwukanałowa obsługa pamięci RDRAM PC800 i FSB 533 MHz), Brookdale-D (odmiana znanego już dzisiaj i845, z obsługą pamięci DDR PC1600), Brookdale-E (DDR PC2100, FSB 533), Brookdale-G (poszerzony o zintegrowaną kartę graficzną), Brookdale-GL (wersja do Celeronów opartych na rdzeniu Pentium 4).

Ocena końcowa

Ocena końcowa

Również VIA nie przestaje promować swoich rozwiązań do Pentium 4, choć ma poważne trudności ze skłonieniem producentów płyt głównych, aby zechcieli je wykorzystać. W związku z tym firma zdecydowała się nawet na wydzielenie ze swoich struktur oddziału, który zajmie się - uwaga! - produkcją płyt głównych, podobnie zresztą, jak robi to Intel. Od razu przedstawiono dziewięć modeli płyt opartych na chipsecie P4X266.

Warto się tym rozwiązaniom przyglądać z uwagą, gdyż VIA zapowiedziała już wprowadzenie następcy chipsetu P4X266, oznaczonego jako P4X333A, który będzie obsługiwał m.in. szynę systemową 533 MHz i nowe pamięci DDR PC2700.

Tymczasem SiS nieustannie robi zamieszanie. Najpierw zadziwił wszystkich chipsetem 735 przeznaczonym do procesorów Athlon. Teraz szykuje chipset 645 do Pentium 4. Pierwsze testy, opublikowane m.in. przez serwis www.tomshardware.com, pokazują, że nowy produkt, współpracujący z pamięciami DDR PC 2700, mógłby dorównać chipsetowi i850, a jest znacznie mniej kosztowny.

Procedura testowa

Wszystkie procesory zostały poddane jednakowej procedurze testowej i ocenione w kategoriach wydajności i opłacalności. Te dwie oceny posłużyły do obliczenia oceny końcowej.

Wydajność jest obliczana na podstawie wyników testów dokonanych przy użyciu programów Quake III Arena (Demo1, tryb Normal), 3DMark2001 (1024x768x32, włączony sprzętowy T&L), SYSMark2001 oraz SiSoft Sandra 2001 te. W teście 3DMark2001 celowo wykorzystaliśmy tryb wysokiej rozdzielczości (w którym o wyniku decyduje również karta graficzna), aby pokazać, jaki wpływ może mieć wybór szybszego procesora w zastosowaniach typowych, a nie teoretycznych (wówczas test powinien się odbyć w najniższej rozdzielczości, przy wyłączonym T&L).

Opłacalność została obliczona w trzech etapach. Najpierw wyznaczyliśmy stosunek ceny do wydajności poszczególnych kart, dzieląc pierwszą wartość przez drugą (im wyższy wynik, tym gorzej). Następnie wybraliśmy najniższy stosunek ceny do wydajności jako punkt odniesienia, przyznając karcie, która uzyskała ten rezultat, ocenę opłacalności 10. Wyniki pozostałych kart zostały znormalizowane w skali 0-10 według wzoru: opłacalność: 10 * (C/W min) / (C/W danej karty).

Ocena końcowa została obliczona według wzoru: ocena końcowa = 0,5*wydajność + 0,5*jakość.

Wszystkie testy wykonywane były z poziomu systemu operacyjnego Windows ME. Procesory Pentium 4 testowaliśmy na dwóch płytach głównych: Asus P4 (1,4-1,7 GHz) i Intel 850 DM (1,8-2,0 GHz), obu z chipsetami i850. Wyposażone były w 256 MB pamięci RDRAM PC800, kartę graficzną GeForce2 Pro i twarde dyski Maxtor 40 GB.

Procesory AMD Duron i Athlon działały z płytą Abit KG7 (chipset AMD760), 256 MB pamięci DDR PC2100. Pozostała konfiguracja jak w Pentium 4.

Testy procesorów Celeron, Pentium III i VIA przeprowadziliśmy na płycie głównej Asus TUSL2-C (chipset i815EP), wyposażonej w 256 MB pamięci SDRAM.


Zobacz również