Zamiast magnetofonu

Przedstawiamy zestawienie parametrów kilkudziesięciu wybranych kart dźwiękowych. Mamy nadzieję, że pomoże Ci wybrać model najwłaściwszy do Twoich potrzeb.Nawet jeśli Twój komputer jest wyposażony w układ dźwiękowy, może nadszedł czas, żeby pomyśleć o zmianie?

Przedstawiamy zestawienie parametrów kilkudziesięciu wybranych kart dźwiękowych. Mamy nadzieję, że pomoże Ci wybrać model najwłaściwszy do Twoich potrzeb.Nawet jeśli Twój komputer jest wyposażony w układ dźwiękowy, może nadszedł czas, żeby pomyśleć o zmianie?

Podstawowe parametry każdej karty można podzielić na kilka grup. Pierwsza dotyczy możliwości zapisu i odtwarzania dźwięku cyfrowego, wynika przede wszystkim z jakości zastosowanego przetwornika AC/CA. Teoretycznie obowiązuje tu zasada "im więcej tym lepiej". Oczywiście nie ma sensu kupować karty z przetwornikiem 24-bitowym, bo w zastosowaniach domowych taka karta nie przyda się na wiele. Większości użytkowników zupełnie wystarczy zapis dźwięku z rozdzielczością 16-bitową przy częstotliwości 48 kHz zapewniający jakość zbliżoną do płyty CD. Bardziej wymagający powinni zainteresować się jednak odpowiednimi kartami do nagrywania dźwięku. Przykładem jest Yamaha SW1000XG czy Hoontech AudioDSP24, która po rozbudowaniu o dodatkowe przetworniki może używać do zapisu nawet 24 bitów przy częstotliwości próbkowania do 96 kHz. Karty tego typu umożliwiają także budowę całego studia nagraniowego, pozwalając na jednoczesną instalację w komputerze nawet kilku urządzeń i nagrywanie wielościeżkowe. Zaawansowane urządzenia są oczywiście dużo droższe od kart leżących po przeciwnej stronie osi możliwości - ich cena bywa wielokrotnie wyższa od popularnych modeli.

Druga grupa parametrów charakteryzujących kartę dźwiękową to cechy decydujące o przydatności karty podczas odtwarzania muzyki, współpracy z instrumentami elektronicznymi MIDI. Tutaj najbardziej liczy się możliwość syntezy dźwięku. Dostępnych rozwiązań jest wiele i różnią się między sobą zarówno jakością uzyskiwanych brzmień, jak i ceną. Najprostsza synteza FM, którą posługują się tańsze modele to technologia przestarzała, o korzeniach sięgających połowy lat 80. Dzisiejszym minimum w tym względzie jest synteza wavetable wspomagana często pamięcią próbek umieszczoną bezpośrednio na karcie. Osoby pragnące posłużyć się kartą, np. do odtwarzania zapisanych wcześniej utworów, po-winny zwrócić uwagę na dostępność opcji rozbudowy kar-ty, ilość głosów odtwarzanych polifonicznie bez obciążania procesora itp. Najbardziej wymagający, a jednocześnie zamożniejsi amatorzy cyfrowej muzyki, mogą zainteresować się bardziej zaawansowaną techniką - Analog Physical Modelling - bardzo wiernie odtwarzającą oryginalne brzmienia instrumentów. Niestety, praktycznie żadna z popularnych kart nie realizuje APM. Dla chcącego nic trudnego - za 1 030 zł kartę Yamaha SW1000XG można rozbudować o odpowiedni moduł PLG-150AN. Pod względem dostępnych wtyczek zwiększających funkcjonalność karty, Yamaha nie ma sobie równych - muzycy mogą ją wyposażyć np. w dodatkowe brzmienia fortepianowe (700 zł) czy 3-głosowy harmonizer (510 zł).Przytłaczająca większość kart montowana jest w gnieździe PCI. Modele ISA spotyka się jeszcze, ale właściwie tylko wśród najtańszych urządzeń za kilkadziesiąt złotych. Nic dziwnego - samodzielna instalacja karty PCI jest dużo prostsza niż ISA.

Karty dźwiękowe - zestawienie

Karty dźwiękowe - zestawienie

Po fizycznym zainstalowaniu karty konieczne jest skorzystanie ze sterowników przeznaczonych do pracy w określonym systemie operacyjnym. Niestety, większość producentów przygotowuje sterowniki tylko do systemów firmy Microsoft, zupełnie zapominając o istnieniu np. Linuksa (wyjątkiem są m.in. karty WinMax). Nie lepiej przedstawia się kwestia polskojęzycznej instrukcji obsługi, która należy do prawdziwej rzadkości. Szkoda - jak widać, takiego stanu nie zmienią nawet regulacje prawne.

Różnie jest z gniazdami, w które wyposażona jest karta i możliwościami współpracy z zewnętrznymi urządzeniami. O ile wejście mikrofonowe czy Line-In ma każdy model, o tyle S/PDIF, a tym bardziej optyczny TOSLink spotyka się już dużo rzadziej. Podobnie jest ze złączem MIDI, tylko w niektórych przypadkach (np. Creative Labs Sound Blaster Live! Platinium) występuje ono w zwyczajnej postaci (DIN). W większości pozostałych modeli MIDI dostępne jest tylko w skarłowaciałej formie, dzieląc 15-pinowe gniazdo z portem gier. Stosunkowo duża część kart ma możliwość współpracy ze złożonymi zestawami głośnikowymi.

Gracze komputerowi powinni zwrócić uwagę na zgodność karty ze standardami dźwięku przestrzennego. Najlepiej w tym względzie wypadają karty Creative Labs, Hoontech i Winmax zapewniające kompatybilność z EAX i Aureal 3D. Dzięki sprawnemu odtwarzaniu dźwięku 3D będziesz mógł cieszyć się efektami, które zaszyli w swoich programach twórcy gier akcji. Skradający się przeciwnik, szum wodospadu za Twoimi plecami - wszystko będzie słyszalne prawie jak w rzeczywistym świecie.

Ostatnią sprawą, na którą warto zwrócić uwagę, porównując poszczególne modele kart, jest czas trwania gwarancji. Teoretycznie po prawidłowym zainstalowaniu karta dźwiękowa nie powinna się psuć, ale... Na wszelki wypadek lepiej upewnić się, po jakim czasie od daty zakupu możemy liczyć na bezpłatną naprawę lub wymianę uszkodzonego sprzętu.


Zobacz również